برچسب نقد فیلم

واقعاً چرا ما عاشق فیلم Gladiator، درام تاریخی ریدلی اسکات هستیم؟ چه چیزی این اثر را برای هر قشر سنی و هر جنسیتی این گونه جذاب و روح و ذهن او را تسخیر می‌کند؟ احتمالاً قضیه به چیزی فراتر از روم و دوره‌های تاریخی برمی‌گردد، در واقع در فیلم گلادیاتور، این بار روم خود را به عنوان بستری برای ماجراجویی قهرمان کیهانی، قهرمانی برگرفته از کهن‌الگوی انسانی ارائه می‌کند، قهرمانی که شرف دارد، دروغ نمی‌گوید، تجسم کلمه اعتماد است و با شجاعت و رفتارش، باعث اعتلای زندگی اطرافیانش می‌شود، یعنی صرف مشاهده‌ی اعمال این قهرمان، آدمی را با ذات بالاترش مرتبط می‌کند.

The Green Mile یک درام فانتزی، محصول سال ۱۹۹۹ آمریکا، به کارگردانی و نویسندگی فرانک دارابونت (Frank Darabont) بر اساس رمانی به همین نام اثر استیون کینگ می‌باشد. در این فیلم، تام هنکس Tom) Hanks)، دیوید مورس (David Morse)، بانی هانت (Bonnie Hunt)، مایکل کلارک دانکن Michael) Clarke Duncan)، مایکل جیتر (Michael Jeter)، سم راکول (Sam Rockwell)، بری پپر Barry) Pepper) و چندی دیگر هنرنمایی می‌کنند. The Green Mile نامزد چهار جایزه اسکار نیز شده بود.

نمی‌دانم ریدلی اسکات دلش آمد که به بهانه‌ی ساخت نسخه‌ی دوم فیلم گلادیاتور، چنین بلایی به سر نسخه‌ی اصلی این فیلم بیاورد؟ آیا کسی آن بین‌ها نبود به او خبر دهد که این‌طور ارتباط دادن داستان گلادیاتور ۲ با فیلم اول، شمایل افسانه‌ای ماکسیموس که مردم را عاشق خود کرد، نابود می‌کند؟ چون مثل این که خود ریدلی اسکات سر از این کار در نمی‌آورد، انگار او نبوده که گلادیاتور ۱ را ساخته... Gladiator II، آخرین اثر ریدلی اسکات، این کارگردان با احترام دنیای سینما، از ارزش تولید بالایی بهره می‌برد و غیر از این، در تمام مسائل مربوطه می‌لنگد و قلابی‌ است. در ادامه با ویجیاتو برای خواندن نقد فیلم Gladiator II همراه باشید.

پیش از آنکه شروع به نوشتن درباره‌ی فیلم Small Things Like These به کارگردانی تیم میلنتس کنم، می‌خواهم چند خطی درباره‌ی نقش منتقد و رویکرد نقادانه نسبت به سینما بنویسم. در طول تماشای این فیلم، پرسیدم که رویکرد مناسب نسبت به یک فیلم چگونه است؟ چطور باید یک فیلم را تماشا و ارزیابی کرد؟ این سوال به یک‌باره برایم پیش آمد، چون این فیلم بیش از حد مضامین اجتماعی را تاریک نشان می‌داد و در آن ذره‌ای احساس مثبت پیدا نمی‌شد. پرسیدم آیا واقعاً واقعیت این شکلی بوده؟ آیا یک فیلم تاریخی باید صرفاً به واقعیت وفادار باشد؟ اصلاً چنین چیزی وجود دارد؟ یک واقعیت مشخص و بدون برداشت شخصی؟ نهایتاً دانستم که چنین چیزی وجود ندارد و دیدگاه‌های افراد بنا به پیش‌زمینه‌ و تجاربی که دارند متفاوت است. پس هر اثر هنری، مثل یک فیلم، یک جلوه و بازتابی از جهان‌بینی‌های گوناگون می‌باشد. منتقد آن چشمی‌ست که باید بدون پیش‌داوری با این جلوه اخت بگیرد؛ به عبارت دیگر مهم نیست که این فیلم به واقعیت وفادار است یا خیر، مهم جلوه‌ی کلی آن و ارتباط درونی با اثر است.

آثار معدودی در ژانر اکشن‌ هیجان‌انگیز می‌توانند تنش‌ پرمخاطره را با توسعه شخصیت‌ متعادل کنند، اما موش و گربه بازی ژائومه کولت-سرا اسپانیایی در فیلم «بارِ دستی» در هر دو جبهه خوب عمل می‌کند. با کمی اغماض می‌توان این اثر را یک ادای احترام به آثار مُهیج هیچکاکی و البته فیلم موفق «جان سخت» دانست. در ادامه با نقد فیلم Carry-On همراه ویجیاتو باشید تا بگویم چرا باید این فیلم را تماشا کنید.

در جایگاه ششمین و واپسین فیلم از دنیای مرد عنکبوتی سونی، عنوان Kraven The Hunter ماجرای کریون شکارچی را به نمایش می‌کشد که تازه مسیر خود را آغاز می‌کند. این کاراکتر که بیش‌تر به عنوان یک آنتاگونیست برای اسپایدرمن ایفای نقش می‌کند، در نخستین حضور لایو اکشن خود در جایگاه پروتاگونیست قرار می‌گیرد. ولی آیا این تغییر نقش منجر به آفریده شدن یک اثر درخور شد؟ این را در بررسی و نقد فیلم Kraven The Hunter ویجیاتو بخوانید.

خارج از فضای آمریکای مدرن، درون جنگل‌های شمال غربی، اتفاقاتی در حال رخ دادن است؛ یک انقلاب در حال پایه‌ریزی‌ست. قصه‌ی انقلاب همیشه به همین شکل شروع می‌شود، عده‌ای که با نظم کنونی مشکل دارند در گوشه‌ای به دور از توجه شروع به نقشه کشیدن می‌کنند تا ایده‌های خود را عملی کنند. روی این ایده‌ها تعصب بوجود می‌آید و تعصب همیشه خطرناک است؛ چه تعصب دینی باشد، چه تعصب ایدئولوژیک و چه تعصب نژادی. هر چه که بیش از حد روی آن حساس بشوید، ممکن است بیشتر منجر به خشونت افسارگسیخته بشود.