برچسب نقد فیلم

هالینا رین کارگردان فیلم Babygirl، در آخرین ساخته‌اش خواسته کاوشی در امیال جنسی انسان و تقابل آن با عشق و خانواده داشته باشد و برای این کار نیکول کیدمن را مرکز اصلی فیلمش قرار می‌دهد. تا به حال فکر کردید شاید می‌شد شغل مناسب خود را داشته، خانواده‌‌ای پویا با فرزندان و همسری دوست‌داشتنی داشته و در عین حال به صورت متعادل به دنبال ارضا کردن امیال جنسی‌ای باشید که از نظر جامعه نابهنجار است؟ خب داستان فیلم Babygirl در همین مورد است، اما هالینا رین که علاوه بر کارگردانی نویسندگی اثر را هم بر عهده داشت، تا چه حد توانسته چنین مضمونی را سینمایی کند؟ با ویجیاتو برای نقد فیلم Babygirl همراه باشید.

فیلم Before Sunrise، در ژانر درام عاشقانه و محصول سال ۱۹۹۵ به کارگردانی ریچارد لینکلیتر (Richard Linklater) و نویسندگی مشترک او با کیم کریزان (Kim Krizan) ساخته و پرداخته شده است. این فیلم که نخستین قسمت از سه‌گانه Before محسوب می‌شود، داستان یک ملاقات اتفاقی و سرنوشت‌ساز بین دو جوان را روایت می‌کند. شخصیت‌های اصلی فیلم ایتن هاوک (Ethan Hawke) در نقش Jesse (جسی) و ژولی دلپی در نقش Celine (سلین) هستند. که در یک سفر قطار به یکدیگر برمی‌خورند و تصمیم می‌گیرند در شهر وین با هم وقت بگذرانند.

فیلم Hard Truths محصول سال 2024 یک اثر در ژانر کمدی درام و محصول مشترک کشور انگلستان و اسپانیا به کارگردانی و نویسندگی مایک لی (Mike Leigh) می‌باشد که با سبک خاص خود در خلق شخصیت‌های عمیق و واقعی شناخته می‌شود. داستان در لندن جریان دارد و زندگی روزمره و چالش‌های یک زن افسرده و منفی‌گرا را به تصویر می‌کشد که با خواهر شاد و سرزنده‌اش در تضاد قرار دارد. بازیگران اصلی فیلم شامل ماریان ژان باپتیست (Marianne Jean-Baptiste) است که نقش پنسی (Pansy)، شخصیت اصلی را بازی می‌کند و میشل آستین (Michele Austin) نقش شانتل (Chantelle)، خواهر پنسی را دارد. دیوید وبر (David Webber) هم نقش کرتلی (Curtley)، شوهر پنسی و تواین برت (Tuwaine Barrett) کاراکتر موزس، پسر پنسی را ایفا می‌کند. بازی ماریان ژان باپتیست به خاطر عمق و قدرت زیادش حسابی مورد تحسین قرار گرفته است.

بردی کوربت در بلندترین فیلم خود تا به امروز، آدرین برودی را برداشته و به جای یک یهودی لهستانی، تبدیل به یک یهودی مجاری کرده و در دهه ۱۹۵۰ میلادی، به سرزمین آمریکا مهاجرت می‌دهد تا شاید او در آن جا به عنوان یک معمار هنرمند، بتواند به رویای آمریکایی دست یابد. بردی کوربت در به اصطلاح حماسه ۳ ساعت و ۲۲ دقیقه‌ای خود (البته با اینترمیشن به مدت 3 ساعت و ۴۵ دقیقه) به مصیبت یهودیان در دوره اشغالی نازی و مهاجرت آن‌ها به آمریکا، به فضای تاریخی دهه ۱۹۵۰ آمریکا، اختلاف طبقاتی و نژادی، جنسیت، خانواده، اعتیاد، تقابل مردانگی و زنانگی و بسیاری از مسائل دیگر می‌‎پردازد. چیزی غیر از این هم از کوربت انتظار نمی‌رفت، که با دوربین کند خود هر درونمایه‌ای که باید را، تا قطره آخر به صفحه فهم مخاطب بچکاند. اما آیا کوربت توانسته تک تک این مفاهیم را در تلفیقی خوب به شکل یک قصه گیرا در آورد؟ با ویجیاتو برای نقد فیلم The Brutalist همراه باشید.

فیلم Love hurts یا همان «عشق دردناک» به کارگردانی جاناتان اوسبیو، اولین تجربه کارگردانی او در ژانر اکشن-کمدی است که تلاش می‌کند صحنه‌های مبارزه پرتنش را با عناصر عاشقانه و طنز ترکیب کند. این فیلم با بازی کی هوی کوآن در نقش یک قاتل سابق که اکنون به یک مشاور املاک تبدیل شده، همراه با بازیگرانی همچون آریانا دبوز، دانیل وو و مصطفی شاکر، سعی دارد رویکردی تازه به داستان بازگشت قهرمانانه یک قاتل ارائه دهد. اما در نهایت، فیلم با ناهماهنگی در لحن و توسعه نیافتگی روابط شخصیت‌ها مواجه می‌شود و نتیجه‌ای که به دست می‌آید بیشتر شبیه یک فیلم آشفته است تا یک اثر منسجم.

Bridget Jones: Mad About the Boy فیلمی کمدی و رمانتیک محصول مشترک سال ۲۰۲۵ بریتانیا، فرانسه و آمریکا، به کارگردانی مایکل موریس (Michael Morris) و نویسندگی هلن فیلدینگ (Helen Fielding)، دن مازر (Dan Mazer) و ابی مورگان (Abi Morgan) ساخته و پرداخته شده است. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم Bridget Jones's Baby (۲۰۱۶) است و چهارمین قسمت از سری فیلم‌های بریجت جونز محسوب می‌شود. از بازیگران این فیلم می‌توان به رنه زلوگر (Renée Zellweger) در نقش بریجت جونز، هیو گرانت (Hugh Grant) در نقش دنیل کلاور، چیوتل اجیوفور (Chiwetel Ejiofor) در نقش آقای والاکر، لیو وودال (Leo Woodall) در نقش راکستر، اما تامپسون (Emma Thompson) در نقش دکتر رولینگز و چندی دیگر اشاره کرد.

Love Me فیلمی در ژانر درام، عاشقانه و علمی تخیلی محصول سال 2024 آمریکا، به نویسندگی و کارگردانی مشترک سم زوچرو (Sam Zuchero) و اندی زوچرو (Andy Zuchero) می‌باشد. در این فیلم کریستن استوارت (Kristen Stewart) در نقش Me و دژا، و استیون ین (Steven Yeun) به عنوان Iam و لیام نقش‌های اصلی را بر عهده دارند. داستان این اثر روایتی خلاقانه از یک شناور و یک ماهواره را دنبال می‌کند که پس از فروپاشی تمدن بشری، از طریق ارتباط آنلاین با یکدیگر آشنا می‌شوند و رابطه‌ای عاشقانه میانشان شکل می‌گیرد و هر دوی آن‌ها با فراز و فرود‌های زندگی مشترک مجازی که ساخته‌اند، دست و پنجه نرم می‌کنند. این ایده نوآورانه همراه با اجرای تأثیرگذار بازیگران، تجربه‌ای احساسی و بصری متمایز را برای مخاطبان فراهم می‌کند، که ترکیبی از انیمیشن و فیلم است.

همین حالا هم با پیشرفت هوش مصنوعی، انسان‌ها می‌توانند با تصنعات خود ارتباطی معنادار برقرار کنند. درست است که هنوز در مرحله‌های ابتدایی یک انقلاب عظیم هستیم، اما می‌توان به راحتی دنیایی را تصور کرد که هوش مصنوعی نه صرفاً یک سرویس اینترنتی که تبدیل به موجودی متجسد خواهد شد. واقعی شدن چنین خیالی، شرایطی را ایجاد می‌کند که پرسش‌های عمیق بوجود خواهد آورد. فیلم Companion به کارگردانی درو هنکاک، این خیال را در قالب یک اثر سینمایی به روی پرده‌ برده است و سوالاتی مطرح کرده که مطمئناً ذهن بیننده را درگیر خود خواهد کرد. در ادامه با ویجیاتو همراه باشید تا این فیلم را مورد بررسی قرار بدهیم.