نگاهی اجمالی به اثر طبیبیان نشان میدهد اقتصاد آنگونهکه در این کتاب روایت شده تنها زبان اعداد و نمودارها نیست، بلکه بهقول «قصهای است از آرزوهای انسان، از جستوجوی او برای عدالت، رفاه و کرامت».
«سوگ و مالیخولیا» با تبیین مولفین از سوگ آغاز میشود: «سوگ عصیانی است غمآلود، ماتمی لبریز از یأس. عزای عزیزان طغیانی است خسته از ستیز با سرنوشت. آدمی در سوگ موجودی است عاصی که شعله سرکش خود را هماره با آتش پریشانی بارور میسازد و حرکت گیتی را نامعقول و آشفته میپندارد. در چنین دور باطلی است که هر لحظه به نیستی آری میگوید و میپرسد: آیا زندگی ارزش زیستن دارد؟»
زکری لاکمن در این کتاب پیوندی را میکاود مرموز و ژرف که البته غالبا مسکوت مانده است. سخن از پیوند بین دانشی است که غرب درباره جهان مسلمان و خاورمیانه تولید کرده با سیاستهای غرب، و عمدتا ایالات متحده، در قبال مسلمانان و کشورهای خاورمیانه.
کتاب «ناتوانی دولتها در یادگیری» داستان بخشی از تاریخ اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی است که نشان میدهد چگونه باید این ساختار را تحلیل کرد و از آن چه انتظاراتی میتوان داشت.
فضلالله رهنما پیش از هر چیز فرزند انقلاب مشروطه بود. یعنی نسل کسانی که معتقد بودند برای راه انداختن چرخ لنگ صنعت مملکت باید خود به جد کار کنیم و گرنه کسی از خارج برای ما کار نخواهد کرد. مهندس رهنما کارآفرینی بود صنعتگر که نوآوری محور فعالیتش بود اما میتوان او را فرزند انقلاب مشروطه و شرایط سیاسی و اجتماعی آن دوره دانست که ترقیخواهی و پیشرفت مملکت در چشماندازشان قرار داشت.
میترا اسفاری گفت: بچههایی بودند که الان بزرگ شدهاند. بچههایی بودند که به شکل دلخراشی از بین رفتند. زندگی پرتلاطمی است. آدم دائم درگیر است. هربار که از مرگ و میرشان میشنوم، چه کودک، چه بزرگ خیلی تکان میخورم. روابط را حسابی تنگاتنگ حفظ میکنم، چون برایم مهم است. من بخشی از آنها شدم و آنها بخشی از من.
کتاب نمایشنامه «درخت اقیانوس» و «آروم آروم قدم بردار» به قلم محمد چرمشیر توسط نشر نی منتشر شد.
کتاب «شتای عمر» خاطرات احمد عزیزی، دیپلمات تنها یک زندگینامه شخصی نیست، بلکه تصویری از تحولات سیاسی و اجتماعی ایران در دهههای مختلف ارائه میدهد.
