به گزارش خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: جوان نخبهای با کولهباری از اختراعات و مدارک علمی در حال مهاجرت بوده که در فرودگاه، مأمور بازرسی گمرک به یکی از وسایلش گیر میدهد و میگوید: خروج این وسیله از کشور ممنوع است و ما نمیگذاریم سرمایه کشور را خارج کنی!
پسر جوان پوزخندی میزند و میگوید: آقا این وسیله را با چند دلار دوباره میشود خرید. آن چیزی که سرمایه این کشور است و دارد برای همیشه از اینجا میرود و باید نگران رفتنش باشید، خود منم!
نیروی انسانی، بزرگترین سرمایه کشورهاست؛ نیرویی که بعد از هر جنگ ویرانگر و حتی بعد از یک نابودی فراگیر، میتواند کشور را دوباره چون ققنوس از خاکستر خرابهها بیرون بیاورد و از نو بسازد. همه ابزار فنی، امکانات رفاهی و دستسازههای بشری، قابل تجدیدند، اگر ایدهپردازان و مخترعان و مبتکرانشان، همچنان برجا باشند.
در روزگار جنگهای سرد و نرم، برد با کشوری است که نخبگانش را بر صدر بنشاند، نه بادمجان دورقابچینهایش را. به دانشمندانش بها بدهد، نه به فرصت طلبان.