مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
بیگ بنگ: 3461 روز پیش در 29 دی 1384، فضاپیمای افقهای نو (New Horizons) سوار بر موشک اطلس زمین را به مقصد دوردستهای منظومه شمسی ترک کرد. آن زمان هنوز پلوتو در دسته سیارهها طبقهبندی میشد و در حقیقت آخرین سیاره شناخته شده بود. از آن زمان تا به حال دنیای دانش و فناوری به کلی متحول شده است؛ آنقدر که حتی خود پلوتو از دسته سیارهها خارج شده و در طبقه جدیدی به نام سیارههای کوتوله (Dwarf Planets) جای گرفته است.
بیگ بنگ: مطالعه ی جدیدی که روی 20 هزار کهکشان ادغام شونده انجام شده، نشان می دهد، زمانی که دو کهکشان با اندازه های متفاوت با یکدیگر ادغام می شوند، کهکشان بزرگتر باعث می شود ایجاد ستاره های جدید در دیگری متوقف شود. بر همین اساس، برخورد کهکشان های هم اندازه نیز به تولید بسیار سریعتر ستاره ها در هر دو می انجامد.
بیگ بنگ: در طبیعت بیشترین سرعت حرکت از آن نور است. نور در هر ثانیه سیصد هزار کیلومتر پیش میرود. پیمودن فاصله 400 هزار کیلومتری ماه تا زمین برای پرتو نوری که از ماه بازتاب میشود فقط 1.3 ثانیه طول میکشد.
بیگ بنگ: فضاپیمای افق های نو(New Horizons) پس از سفری یک دهه ای در پهنه ی سامانه ی خورشیدی، سرانجام در روز سه شنبه نزدیک ترین رویاروییاش با پلوتو را انجام داد و با گذشتن از فاصله ی حدود ۱۲۵۰۰ کیلومتری سطح آن -تقریبا به اندازه ی راه میان نیویورک تا بمبئی هند، نخستین فضاپیمایی نام گرفت که دنیایی به این دوری از زمین را کاوش کرده است.
بیگ بنگ: رصدخانه خورشیدی و هلیوسفری سوهو(SOHO) حدود 20 سال است که خورشید را زیر نظر گرفته است. از آن زمان، تاکنون فعالیت های خورشید مرتبا افزایش و کاهش می یابد. این تلسکوپ اشعۀ فرا بنفش تصاویری از تاج خورشیدی در این 20 سال ثبت کرده که در زیر قابل مشاهده هستند.
بیگ بنگ: ناسا رشته تصاویری از اولین رصد پلوتو در سال ۱۹۳۰ توسط کلاید تامبای، رصدهای تلسکوپ هابل و در نهایت تصاویر واضح کاوشگر افق های نو در سال ۲۰۱۵ را منتشر کرد که در عرض چند دهه این جرم دور افتاده و ناشناس هم از چشم تیزبین دانشمندان پنهان نماند و در نهایت با کوشش و تلاش های بسیار مورد شناسایی قرار گرفت.
لینک کوتاه نوشته : https://bigbangpage.com/?p=32146منبع : سایت علمی بیگ بنگبرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید
بیگ بنگ: جتهای کهکشانی جذابی از آمیختن کهکشانها در یکدیگر ایجاد میشوند. جتهای گازی عظیمی که تقریباً با سرعت نور از کهکشانها فوران میکنند، تنها هنگامی رخ میدهند که دو کهکشان ادغام شوند، این نتیجهای از سنجش جهان دوردست است. این نتایج پیشنهاد میکنند که جتها توسط برخورد سیاهچالهها در مرکز کهکشانها انرژی میگیرند و به این شکل معمای اینکه چگونه تنها برخی کهکشانها این جتها را منتشر میکنند، حل میشود.