برچسب میراث فرهنگی

میراثی در آستانه فراموشی؛ روایت بناهای تاریخی رهاشده گیلان

به مناسبت روز جهانی موزه و میراث فرهنگی، گیل‌خبر در ادامه بررسی وضعیت آثار تاریخی استان، پس از پرداختن به بناهای تاریخی رشت در سال گذشته، این بار به سراغ چند بنای تاریخی در دیگر شهرستان‌های گیلان رفته است؛ بناهایی…

«دوباره ببین»؛ تلاشی برای پیوند دوباره حافظه تاریخی و نگرش جمعی در بندرانزلی

در این برنامه، شرکت‌کنندگان با رویکردی انتقادی و در عین حال حافظانه، به غبارروبی نمادین این اثر ارزشمند پرداختند؛ کنشی که بیش از هر چیز، تمثیلی از زدودن زنگار فراموشی از چهره تاریخ معماری شهر بود. بازخوانی روایت‌ها و قصه‌های…

استاندار گیلان در جریان بازی های بومی محلی خشکبیجار رشت: حفظ سنت های بومی، راهبردی برای تقویت هویت اجتماعی و فرهنگی است

استاندار گیلان با تأکید بر اهمیت صیانت از میراث فرهنگی و سنت‌های بومی، گفت: حفظ و ترویج آیین‌ها و بازی‌های بومی، نقش مهمی در انتقال ارزش‌های فرهنگی به نسل‌های آینده و معرفی ظرفیت‌های روستایی دارد.

محوطه تاریخی باباگرگر قروه ساماندهی می‌شود

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، پویا طالب‌نیا روز در بازدید از محوطه تاریخی ـ فرهنگی باباگرگر اظهار کرد: این مجموعه از ظرفیت‌های کم‌نظیری در حوزه گردشگری مذهبی، تاریخی و فرهنگی برخوردار است و حفاظت، صیانت و بهره‌برداری اصولی از آن مستلزم برنامه‌ریزی جامع و مدیریت منسجم است.

زخم تازه بر پیکر خیابان‌های تاریخی ولیعصر و فلسطین

اسکندر مختاری طالقانی با اشاره به بازدید اخیر خود از خیابان ولیعصر گفت: در خیابان زرتشت منظره‌ای دیدم که واقعاً متعجب و مبهوت ماندم؛ نهر را از دو طرف باغچه کرده‌اند، در حالی که این نهر باید نهر باقی بماند. اصلاً تعریف خیابان ولیعصر همین است؛ پیاده‌رو، سواره‌رو، نهر و ردیف درختان.

راز «شاندل» برملا شد؛ جعل تاریخی برای فریب مخاطب یا شاهکار ادبی در خلق همزاد؟/ چرا علی شریعتی برای بیان حقیقت، فیلسوف خیالی آفرید؟

گروه اندیشه: رضا موسوی راد جامعه شناس، گزارشی از یادداشت سوسن شریعتی که در سال ۱۳۹۲ در باره شاندل که توسط پدرش در آثارش مطرح شده، نوشته است. در مقدمه این گزارش که در روزنامه ایران منتشر شده آمده است: «مناقشه اخیر درباره دکتر علی شریعتی از جایی آغاز شد که موسی غنی‌نژاد در مناظره‌ای با میلاد دخانچی، در نقد شریعتی صریحاً گفت: «علی شریعتی یک شیاد است.» غنی‌نژاد در توضیح این داوری، به ماجرای «شاندل» استناد کرد و مدعی شد شریعتی شخصیتی خیالی ساخته، برای او کتاب، زندگینامه، ناشر و نقل‌قول نوشته و سپس آرای خود را به آن شخصیت نسبت داده است؛ از نگاه او، این رفتار صرفاً استفاده از نام مستعار نیست، بلکه نوعی فریب مخاطب است و چنین قضاوت کرد: «شریعتی نه اهل شریعت بود، نه اهل طریقت و نه اهل حقیقت»! این سخنان واکنش‌های فراوانی در میان پژوهشگران و علاقه‌مندان آثار شریعتی برانگیخت. برخی از منتقدان غنی‌نژاد، با دفاع از میراث فکری شریعتی، استدلال کردند که او میان «نام مستعار» و «شخصیت ادبی» تفاوت نگذاشته و تجربه شریعتی را با معیارهای پژوهش تاریخی سنجیده است. در مقابل، گروهی نیز از نقد غنی‌نژاد دفاع کردند و معتقد بودند حتی اگر خلق شخصیت خیالی در ادبیات سابقه داشته باشد، معرفی آن به‌عنوان مرجع واقعی در آثار فکری، محل اشکال است. دراین میان، شاید مهم‌ترین سند برای فهم خودِ شریعتی، یادداشتی باشد که سوسن شریعتی در سال ۱۳۹۲ با عنوان «شاندل یا شریعتی» منتشر کرد؛ یادداشتی که تاکنون جامع‌ترین روایت از فلسفه شکل‌گیری شاندل به شمار می‌آید و برخلاف بسیاری از دفاع‌ها، اصل ماجرا را انکار نمی‌کند، بلکه می‌کوشد آن را در جهان فکری شریعتی رمزگشایی کند.» این یادداشت را در ادامه می خوانید:

دره‌های حشاشین و دیگر سفرهای ایرانی در ۱۳۱۰ خورشیدی

کتاب «دره‌های حشاشین و دیگر سفرهای ایرانی» اثر فریا استارک، روایتی از سفرهای این جهانگرد و پژوهشگر انگلیسی به ایران و مشاهدات او از جغرافیا، معماری، آداب‌ورسوم و شیوه زندگی مردم مناطق الموت، لرستان و ایلام در دهه ۱۳۱۰ خورشیدی است.