از «میدان کنشگری» تا «خطر فستیوالیشدن»: واکاوی تجمعات مقاومت در ایران پس از جنگ رمضان
«شور جمعی» بدون «سازماندهی معرفتی»، پایدار نمیماند. اگر ستادهای مربوطه و نهادهای متولی نتوانند این شور را به یک «گفتگوی اجتماعی منسجم» تبدیل کنند، میدان تغییر کارکرد میدهد. در این حالت، حضور مردم نه برای «خطدهی ایدئولوژیک»، بلکه به ابزاری برای «تخلیه خشم» یا حتی بدتر، به یک «عادت تقویمی» تبدیل میشود.