برچسب مکان های تفریحی ایران

یکی از ییلاقات سرسبز و خوش آب‌وهوای شمال کشور است که در ۵۰ کیلومتری غرب رشت و ۲۵ کیلومتری جنوب ماسال است. ییلاق اولسبلانگاه با داشتن طبیعتی بی‌نظیر و زیبا و اقیانوس ابری یکی از بهترین مقاصد طبیعت‌گردی محسوب می‌شود.

برای هر ایرانی، نام شیراز یادآور باغ‌های زیبا، بنا‌های تاریخی و جاذبه‌های دیدنی متعدد است. در بین جاذبه‌های گردشگری شیراز، عمارت شاپوری یکی از جذاب‌ترین‌ها محسوب می‌شود. این عمارت مجلل از سازه‌های دوره پهلوی است. همراه ما باشید و بیشتر درباره عمارت شاپوری بخوانید.

آبگرم بش باجلار از قدیمی‌ترین آبگرم‌های سرعین است که میان اهالی قدیمی سرعین به «دره‌لر سویی» نیز شهرت دارد. این آبگرم در دره‌ای سرسبز قرار گرفته است که دورتادور آن را چمنزا‌ها و درختان چنار و سپیدار احاطه کرده‌اند. دمای آب این چشمه به ۳۵ درجه سانتیگراد می‌رسد و ظاهری کدر و طعمی ترش دارد و کمی بودار است. از این آبگرم برای درمان بیماری‌های عمومی و تسکین درد‌های عصبی و مفصلی استفاده می‌شود.

گودین تپه یکی از با ارزش‌ترین سایت‌های باستان‌شناسی در ایران زمین است که در کنگاور استان کرمانشاه قرار دارد.

مهم‌ترین اثر تاریخی روستای افجه، قصر ناصری است؛ قصری که گفته می‌شود توسط اعتمادالدوله، صدراعظم ناصرالدین شاه قاجار در شمال روستای افجه ساخته شد. تاریخدانان می‌گویند که ناصرالدین شاه هر سال برای مراسم خاصی در روز مشخصی راهی این قصر در روستای افجه می‌شده است. البته امروز چیز زیادی از این بنای دوره قاجار به جا نمانده و آنچه از آن با عنوان قصر ناصری روستای افجه نام می‌بریم، درواقع پی قصر، دیواری به ارتفاع ۵متر و طول یک متر و انبوهی از آجر‌های قرمزرنگ است.

استان گیلان با داشتن طبیعت و جاذبه‌های تماشایی فراوان، یکی از مقاصد پرطرفدار میان گردشگران و مسافران است. یکی از معروف‌ترین دیدنی‌های گیلان، آبشاری مرتفع و زیبا است که با ارتفاع ۱۰۵ متر به‌عنوان یکی از بلندترین آبشار‌های ایران لقب گرفته است. این آبشار لاتون و در گویش محلی بارزاو نام دارد.

ناصرالدین شاه امامه را دوست داشت و تابستان‌ها چند هفته‌ای در آن اردو میزد و به تفرج و شکار در روستا مشغول می‌شد. در یکی از سفرها، ناصرالدین شاه در آنجا دختر چوپانی ۱۶ ساله به نام فاطمه را دید. پادشاه با او به گفتگو پرداخت و از بیان او خوشش آمد.

فیروزآباد و اطرافش به دلیل طبیعت سرسبز، یکی از شکارگاه‌های «عضدالدوله دیلمی» ـ حاکم قرن چهارم شیراز ـ بود. اما چون عضدالدوله دوست نداشت که بگویند: «عضدالدوله به گور رفته!» اسمش را به فیروزآباد تغییر داد.