هنری بر ستون عشق
وقتی نام تعزیه را میشنوید چه چیزی در ذهنتان تداعی میشود؟ لباس سبزرنگ موافق خوان و صدای پرسوزش یا قرمزی تنپوش مخالف خوانانی چون شمر بن ذیالجوشن و صدایی که چنان طبل میکوبد. تاختوتاز اسب و واهمه و گردوخاک و واقعه ظهر عاشورا در کربلا و یا شاید هم مانند بسیاری دیگر سریال خاطرهانگیز شب دهم را به خاطر میآورید؟ تعزیه اما ریشه در تاریخ دارد و بیانگر وجهی از رخدادهای واقعی تاریخی در جهان تشیع است که توسط آدمهای عاشقی به تصویر کشیده میشود که بهواقع در این هنر استخوان ترکانده و ماندنی شدهاند. اسدالله مؤمن زاده خولنجانی یکی از همان آدمهای مثالزدنی تعزیه است، همانهایی که وقتی شمر میشوند و یزید و ابن سعد باید چشم و گوش تیز کنی که خوب بشنوی و ببینی و به درک قساوت آن زمانه برسی.