برچسب مهیندخت حسن‌پور

در بحران جنگ، تربیت کودکان و نوجوانان نیازمند بازنگری عمیق و فوری است. شیوه‌های تربیتی مرسوم که بر نظم، پیشرفت تحصیلی یا موفقیت فردی تمرکز دارند، در فضای ناایمن و پرتنش جنگی، دیگر کارآمد نیستند.

یکی از پرتکرارترین واکنش‌های انسانی، «خشم» است و در روزهای بحران، از جمله تجاربِ پرتکرار، خشمی‌ است که گاه بی‌دلیل یا بی‌تناسب با موقعیت به نظر می‌رسد، اما این ظاهر ماجراست!

در سال‌های اخیر، افزایش گزارش‌های مربوط به احساس خستگی مزمن، بی‌انگیزگی و کاهش لذت در میان گروه‌های مختلف جامعه، توجه روان‌شناسان را به پدیده‌ای تازه جلب کرده است.

اساساً دوران نوجوانی با پرسش‌هایی درباره «من کیستم؟» و «چه می‌خواهم باشم؟» همراه بوده است. نسل Z (متولدین ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۰) که آن‌ها را «بومیان دیجیتال» می‌نامند، در دورانی بزرگ شده‌اند که رسانه‌ها مدام تصاویری تازه از زندگی و موفقیت افراد می‌سازند، هنجارها پیوسته تغییر می‌کنند

نوجوانان امروز، بیش از آن‌که به‌طور اصیل زندگی کنند، در حال ایفای نقش‌اند! به نظر می‌رسد که برای دیده شدن، شنیده شدن و پذیرش در جمع‌های مختلف، ناگزیرند خود را به نمایشی مستمر و بی‌پایان بدل کنند.

اضطراب یکی از شایع‌ترین اختلالات روانی است که با نشانه‌ها و جلوه‌های متنوعی بروز می‌کند. در سال‌های اخیر، نوعی از اضطراب مورد توجه قرار گرفته که با ظاهر بیرونی فرد هم‌خوانی ندارد؛ افرادی که در نگاه دیگران موفق، قابل اعتماد و آرام به نظر می‌رسند، اما در واقع با اضطرابی شدید و فرساینده دست‌وپنجه نرم می‌کنند.