برچسب منا سهیلی

فیلم قطار بوسان 2: شبه‌جزیره (2020)، با وجود شباهت‌هایی در خط داستانی به قسمت اولِ این فیلم (قطار بوسان: 2016)، تفاوت‌های چشمگیری نیز با آن دارد. در نقدِ پیشِ رو، هم زیرمتن‌های سیاسی-اجتماعیِ فیلم شبه‌جزیره مورد تحلیل قرار می‌گیرد و هم به تفاوت‌های بین قسمت اول و دوم اشاره می‌شود. ویجیاتو را با نقد فیلم Train to Busan Presents: Peninsula همراهی کنید.

ممکن است بسیاری از مخاطبان، از دیدنِ راسل کرو در نقشِ یک آدمِ سادیسمی ناراحت شوند و از خودشان بپرسند که چرا بازیگری با این همه خاطره‌سازیِ مثبت، حاضر شده در این فیلم بازی کند. از سوی دیگر مخاطبانی هم هستند که پرسش‌های دیگری دارند. اینکه آیا واقعا همه خشونت‌های جاده‌ای تقصیرِ افراد بیمار و شکست‌خورده است؟ ویجیاتو را در نقد فیلم Unhinged (محصول سال 2020) همراهی کنید.

عمومِ کارگردان‌هایی که در سینمای ایران، فیلمِ اول خود را می‌سازند، تصور می‌کنند با وجودِ یک ایده دوخطیِ خوب و چند بازیگر مطرح، فیلمشان به ثمر می‌نشیند. در حالی‌که اغلب کارگردانان مطرحِ امروز، از حاتمی‌کیا گرفته تا اصغر فرهادی که دو سرِ یک طیف محسوب می‌شوند، آثارِ خود را با قصه‌ها و خرده‌پیرنگ‌های پرکشش جلو برده‌اند. نقطه ایده‌آل هم این است که افرادِ تازه‌کار در عرصه کارگردانی و فیلمنامه‌نویسی، در بیانِ قصه‌های خود پیشروتر باشند اما چیزی که در عمل دیده می‌شود، تعداد زیادی فیلمساز است که به کم راضی می‌شوند. ویجیاتو را در نقد فیلم سازهای ناکوک همراهی کنید تا ببینیم چگونه یک ایده خوب از رسیدن به نقطه اوج بازمی‌ماند.

یکی از علاقه‌های همیشگی و شخصیِ من، دیدنِ فیلم‌هایی بوده که به ارتباط مادر و فرزندی می‌پردازند؛ رابطه‌ای که می‌تواند چالش‌های دراماتیک زیادی داشته باشد. این موضوع زمانی جذاب‌تر می‌شود که فیلم متعلق به ژانر ترسناک یا تریلری با چشمه‌های هیجان‌انگیز باشد. در اینگونه ژانرها، ما شاهد یک رابطه طبیعی و معمول نیستیم و می‌توانیم با زاویه جدیدی به این ارتباط نگاه کنیم. ویجیاتو را با نقد فیلم RUN همراهی کنید.