برچسب مناطق عملیاتی

هفته گذشته با خانم مینو اصلانی، مسئول بسیج جامعه زنان در روزنامه جوان گفت‌وگو کردیم. ایشان در بخشی از گفت‌وگو خاطره‌ای از اولین اعزام خانواده شهدا به مناطق عملیاتی جنوب کشور تعریف کردند که در ادامه می‌خوانیم.

در مستند‌های آوینی به «انسان» نه با دید کلی که به صورت جزئی نگاه می‌شود. او رزمندگان مقابل دوربینش را به اسم صدا می‌کند تا به مخاطب نشان دهد آن‌ها همان آدم‌های معمولی هستند که روح‌شان را پرورش داده‌اند و به درجاتی از تعالی رسیده‌اند.

از نقاط قوت دفاع مقدس حضور پرتعداد نخبگان علمی و چهره‌های دانشگاهی در صحنه نبرد بود. این نخبگان به هیچ عنوان خودشان را از صف مردم و دیگر اقشار جامعه جدا نکردند و حضورشان به عنصری روحیه‌بخش برای سایر رزمندگان تبدیل شد.

غالباً ذهن‌ها به پشتیبانی از جنگ محدود می‌شود. درصورتی‌که زنان و دختران ایرانی علاوه بر انجام این امر مهم، در غالب نیرو‌های پزشکی، امدادگری، رسانه‌ای و حتی نیروی رزمی نیز در مقاطعی از دفاع مقدس در خطوط مقدم نبرد حضور می‌یافتند.

امیر کهتری از قدیمی‌های ارتش بود و زمان شروع جنگ، چیزی در حدود ۲۷ سال از خدمتش در این نیرو می‌گذشت. او با کوله‌باری از تجربه، در آبادان نقشی محوری داشت و به همین خاطر از میان چهره‌های سرشناس حاضر در آبادان، کهتری به عنوان ناجی این شهر شناخته می‌شود.

همسر شهید تعریف می‌کرد که یک روز بیرون رفته بودم و دیدم عکس بزرگ حاج‌بهزاد را در خیابان زده‌اند. من تعجب کردم که چرا عکس شوهرم را در خیابان زده‌اند. ایشان نمی‌دانست که مردم شوهرش را می‌شناسند. همسر شهید می‌گوید اطلاعات من از شوهرم صفر است و هر چیزی که از ایشان می‌دانم از صحبت‌های دیگران است