با وجود توزیع سالانه بیش از ۱.۲ میلیارد مترمکعب آب در شهر تهران، نزدیک به ۲۲ درصد از این منابع به دلایلی چون نشت از شبکه، انشعابهای غیرمجاز و خطاهای اندازهگیری، بدون مصرف واقعی از دست میرود.
بررسی وضعیت پنج سد اصلی تأمینکننده آب تهران حاکی از آن است که مجموع ذخایر آبی این سدها تنها معادل ۱۴ درصد ظرفیت پرشدگی مخازن است. این رقم نشان میدهد تهران در آغاز پاییز با یکی از کمترین سطوح ذخایر آبی سالهای اخیر روبهرو است.
این پدیده که با عنوان «فرونشست زمین» شناخته میشود، پیامدهایی فراتر از فرو رفتن خاک دارد و کارشناسان هشدار میدهند تغییرات سطح زمین میتواند منجر به بحران آب، ناامنی غذایی، تخریب زیرساختها و ترکخوردگی سازههای شهری شود. بخش مهمی از این بحران نیز ناشی از تداوم خشکسالی در ایران است.
همزمان با نصف شدن ورودی آب به سدها و نیاز به خروج آب از این سازههای بزرگ بتنی و خاکی، برای تأمین آب شرب، صنعت، کشاورزی و نیازهای زیستمحیطی در روزهای نخستین پاییز، بیش از ۸۳۰ میلیون مترمکعب آب از سدها تخلیه شده است.
بررسیها نشان میدهد میانگین دمای کشور از دهه ۱۳۴۰ تاکنون حدود ۲ درجه سانتیگراد افزایش یافته است، پیشبینیها نشان میدهد که تا سال ۲۰۳۰، ممکن است دمای ایران تا ۲.۶ درجه دیگر افزایش یابد، این افزایش دما باعث افزایش تبخیر، کاهش تغذیه آبهای زیرزمینی و تشدید خشکسالی میشود.
ایران پنجمین سال خشک خود را در حالی سپری کرد و وارد ششمین خشکسالی شد که به گفته برخی مسوولان این روند خشکی یکی از شدیدترین خشکسالی ها در منطقه خاورمیانه بوده است.