خانه اشمیدر در فراکسرن اتریش، اقامتگاهی مکعبی و جمعوجور با زیربنای ۶۴ مترمربع است که با دیوارهای بتنی ضخیم و سطوح خام، رویکردی متفاوت به معماری مسکونی در محیط روستایی و کوهستانی ارائه میدهد.
کتاب «بروتالیست آسیا» مجموعهای از بناهای بروتالیستی تایلند را معرفی کرده است؛ آثاری از بانکوک، چیانگمای، سونگخلا و کانچانابوری که در فاصله سالهای ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۹ طراحی و ساخته شدهاند.
ساختمان آکواریوس در شماره ۹۴۹ خیابان پائولیستا در سائوپائولو، نمونهای شاخص از معماری بروتالیستی دهه ۱۹۷۰ است که توسط سه معمار طراحی شد. فرم منحنی و مخروطی این بنا در مقطعی توجه بانک سومیتومو را جلب کرد، اما سرنوشت آن بعدها تغییر کرد.
ساختمان ۲۲ طبقه رومانیتا در شهر کیشیناو مولداوی به عنوان نمونهای برجسته از معماری بروتالیستی شناخته میشود. این اثر در سال ۱۹۸۶ تکمیل شد. ویژگیهای بصری و تغییر کاربری این سازه ۲۲ طبقه بررسی گردید.
مجتمع مسکونی گرونوالد در وروتسواف لهستان که توسط معماران سرشناسی همچون یاویگا هاوریلاک-گرابوسکا طراحی شده، به دلیل شباهت به آسمانخراشهای منهتن شهرت یافته است. این بنای ارزشمند که با الهام از سبک لوکوربوزیه شکل گرفته، در سالهای اخیر با چالشهای جدی در حفاظت و بازسازی مواجه شده است.
خانه کرش که در اوک پارک ایلینوی واقع شده، نمونهای برجسته از معماری بروتالیستی در حومه شیکاگو است. این بنا که بین سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ ساخته شده، به عنوان اقامتگاه شخصی معمار آن، ارول جی. کرش، طراحی و اجرا شد.