برچسب معرفی کتاب

اولین بار که کتاب‌های «ماجراهای بچه‌های بدشانس» را بخوانید، واقعا باورتان می‌شود که چنین اتفاق‌هایی افتاده یا حداقل سه خواهر و برادر شبیه آن‌ها در گوشه‌ای از دنیا ماجراهایی مشابه را گذرانده‌اند. البته اگر کم سن و سال یا در اوایل نوجوانی باشید! با خواندن دوباره این سری کتاب، می‌فهمید که رخ دادن چنین اتفاق‌هایی خیلی دور از ذهن است. هر چند لمونی اسنیکت اصرار دارد که این ماجراها واقعی هستند و خودش به دنبال تحقیق و پیگیری در مورد سرنوشت سه بچه یتیم رفته. رمان‌ها هم جوری نوشته شده‌اند که ادعاهای نویسنده را در مورد بودلرها باور کنید.

امکان ندارد خواهر و برادری داشته باشید و با شخصیت‌های «زنان کوچک» هم‌ذات‌پنداری نکنید. آن‌ها به یکدیگر حسادت می‌کنند؛ گاهی اعصاب‌خردکن می‌شوند و دعواهای زیادی هم بین آن‌ها رخ می‌دهد؛ ولی وقتی مشکلی پیش می‌آید، اولین نفر هستند که به یکدیگر کمک می‌کنند. لوئیزا می الکات این داستان را با الهام از زندگی خودش و سه خواهرش نوشته است و با رمان‌های «همسران خوب»، «مردان کوچک» و «پسران جو» ادامه‌اش داده که به اندازه «زنان کوچک» موفق شدند.

در رمان «ماهی طلا» از زبان یکی از شخصیت‌ها خواندم که سلامتی بر سر افراد سالم مثل تاجی است که فقط افراد بیمار آن را می‌بینند. ساده‌ترش می‌شود چیزی که شاید هر روز در مکالمات ما ایرانی‌ها به گوش می‌خورد، «برو خدا رو شکر کن که حداقل سالمی!» این حرف ممکن است که ما را عصبانی بکند. هنگامی که هر روز به دلایل مختلفی از همه چیز خشمگین و سرخورده می‌شویم، برای چه باید بابت سالم بودنمان خدا را شکر کنیم؟