برچسب معرفی فیلم

تقریبا هفتادسال پیش از به‌دنیاآمدن هری پاتر و اتفاق‌های جالبی که برایش رخ می‌دهند، موجودات جادویی نیوت اسکمندر به دلیل اشتباه یک بی جادو (اسم مشنگ‌ها در آمریکا) در نیویورک رها می‌شوند. این موجودات که هرکدامشان داستانی دارند و به‌زحمت به‌دست‌آمده‌اند، باعث آشوب‌های گاها بانمکی در شهر می‌شوند؛ از دستبردزدن به طلافروشی بگیر تا دزدیدن سکه‌های بانک انسان‌ها. این باعث جلب‌توجه مردم به حوادث و آدم‌های غیرعادی اطرافشان می‌شود. جادوگرها به دلایل واضحی، نباید خودشان را نشان بدهند؛ اما این کار آتویی دست کسانی داده که به هر طریقی می‌خواهند وجود جادوگران شیطانی را ثابت و از زمین محوشان کنند.

تا الان شک کرده‌اید که زمانی دور، مثلا در بچگی آدم کشته‌اید یا نه؟ بعید می‌دانم. حتی در شیطنت‌آمیزترین شوخی‌ها و بازی‌های کودکی هم تصور این که اتفاقی باعث قتل کسی شده باشیم، غیرممکن است؛ ولی احتمال زیاد سر به سرمان گذاشته‌اند، گاهی وقت‌ها اذیتمان کرده‌اند، اتهام‌های بی‌خودی زده‌اند و این چیزی است که با بزرگ‌شدن هم یادمان نمی‌رود. بیشتر ما همیشه این رفتارها و کسانی که آن‌ها را انجام داده‌اند، با تمام جزئیات آزاردهنده‌اش یادمان مانده، معمولا بدمان هم نمی‌آید کسانی که زمانی آزارمان داده‌اند را پیدا کنیم، تلنگری به آن‌ها بزنیم تا شاید به خودشان بیایند و متوجه رفتار آزاردهنده‌اش، حداقل در گذشته بشوند!

مری پاپـیـنـز شــنـاخـتـه‌شــده‌ترین و محبوب‌ترین پرستار بچه جهان است. او در ابرها زندگی می‌کند و همیشه مشتاق کمک‌کردن به کودکانی است که مورد بی‌توجهی یا سختگیری زیاد والدینشان قرار گرفته‌اند. هر چند چنین ایده‌ای در ایران خیلی آشنا نیست. فکر نکنم هیچ پدر و مادر ایرانی‌ای حتی فکر استخدام یک پرستار بچه برای کودکانشان را کرده باشند! ولی حواستان به بچه‌ها باشد، کمتر بچه‌ای بعد از دیدن فیلم «مری پاپینز» دلش نخواسته پرستاری مثل او داشته باشد. رمان‌هایی که این فیلم از رویشان اقتباس شده، تحت تأثیر شهرت زیاد فیلمش قرار گرفته‌اند و کمتر آن‌ها را خوانده یا این نکته را می‌داند.

امکان ندارد خواهر و برادری داشته باشید و با شخصیت‌های «زنان کوچک» هم‌ذات‌پنداری نکنید. آن‌ها به یکدیگر حسادت می‌کنند؛ گاهی اعصاب‌خردکن می‌شوند و دعواهای زیادی هم بین آن‌ها رخ می‌دهد؛ ولی وقتی مشکلی پیش می‌آید، اولین نفر هستند که به یکدیگر کمک می‌کنند. لوئیزا می الکات این داستان را با الهام از زندگی خودش و سه خواهرش نوشته است و با رمان‌های «همسران خوب»، «مردان کوچک» و «پسران جو» ادامه‌اش داده که به اندازه «زنان کوچک» موفق شدند.

اگر فیلم «انجمن شاعران مرده» یا کتابش را دیده و خوانده باشید، احتمالاً این نقل قول از شعر معروف «والت ویتمن» تا مدت‌ها سر زبانتان افتاده است. شاید هم دلتان خواسته همانند دانش آموزان مدرسهٔ سنتی و به‌شدت قانونمند ولتون، معلم ادبیاتی مثل کیتینگ داشته باشید. «ان اچ کلاین باوم» بسیاری از حوادث رمان «انجمن شاعران مرده» را از تجربهٔ خودش در آکادمی «مونتگمری بل تنسی» الهام گرفته و ایرادهای جدی‌ای به نظام آموزشی وارد کرده که آرزوهای دانش‌آموزان را فقط به درس‌خواندن محدود می‌کند. شخصیت کیتینگ هم احتمالاً برگرفته از معلم‌های سابقش در آن مدرسه است.

«دندان شیرین» داستانی درباره یک همه‌گیری مرموز  است. ویروسی که حدس زده می‌شود از یک آزمایشگاه شیوع پیدا کرده باشد، همه چیز را تحت تأثیر خود قرار داده و دنیا را تبدیل به آخرالزمان کرده. تقریباهیچ چیزی به شکل امروزی باقی نمانده؛ مثل تمام داستان‌های ویرانشهری، مردم برای بقا دست‌وپا می‌زنند و هر کسی فقط به فکر نجات خودش و بیمار نشدن است.

با اینکه تجارت بین‌المللی برده در اوایل قرن نوزدهم ممنوع اعلام شده بود، هنوز این رسم در آمریکا ادامه داشت و بردگان آفریقایی مثل کالا در بازار به فروش می‌رسیدند. بیشتر اعضای خانواده‌ها در این فرایند خرید و فروش، از همدیگر جدا می‌شدند و بسیاری از آن‌ها، دیگر همدیگر را پیدا نمی‌کردند. شروع فیلم «هریت» هم با همین موضوع است: فروش فرزندان خانواده‌ای به یک برده‌دار. انگار که واقعا یک کالا هستند؛ نه انسان‌هایی که حداقل نسبت به جسم خود حقی دارند. بردگان بیشتر در کشتزارهای پنبه و معادن به کار مشغول بودند و بابت کوچک‌ترین اشتباهشان به‌شدت تنبیه می‌شدند. سود بسیار خوبی از کار بردگان به‌دست می‌آمد.