برچسب مصرف

هر روز، میلیون‌ها کودک و نوجوان ساعت‌های قابل توجهی را مقابل تلویزیون، شبکه‌های نمایش خانگی، شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های ویدئویی سپری می‌کنند. در میان انبوهی از تصاویر و داستان‌ها، صحنه‌هایی از خشونت، خودکشی، مصرف الکل، دخانیات و مواد مخدر نیز بارها و بارها بازتولید می‌شود. تصاویری که شاید برای بزرگسالان تنها بخشی از یک روایت داستانی باشد، اما برای ذهن در حال رشد یک کودک می‌تواند به الگویی رفتاری یا عاملی برای آسیب‌های روانی تبدیل شود.

اعتیاد سال‌هاست دیگر صرفاً یک آسیب اجتماعی یا یک رفتار مجرمانه تلقی نمی‌شود. متخصصان سلامت روان و درمانگران اعتیاد بر این باورند که وابستگی به مواد مخدر، یک بیماری مزمن، عودکننده و نیازمند درمان مستمر است. بیماری‌ای که اگر درمان آن نیمه‌کاره رها شود، احتمال بازگشت بیمار به مصرف مواد بسیار بالا خواهد بود. اما این روزها، در کنار همه چالش‌های درمان اعتیاد، مانع تازه‌ای قد علم کرده است؛ مانعی به نام «گرانی دارو و درمان».

دیابت به یکی از مهم‌ترین چالش‌های اجتماعی، اقتصادی و حتی فرهنگی جهان تبدیل شده است و دیگر نمی توان آن را تنها یک بیماری مزمن قلمداد کرد. اگر تا دو دهه پیش این بیماری بیشتر در میان سالمندان دیده می‌شد، امروز سن ابتلا به آن به شکل محسوسی کاهش یافته و پزشکان از افزایش موارد دیابت در جوانان، نوجوانان و حتی کودکان خبر می‌دهند. این تغییر، زنگ خطری است که نشان می‌دهد ریشه‌های بحران، فراتر از ژنتیک و درمان، در سبک زندگی، تغذیه، شهرنشینی، فقر حرکتی و الگوهای مصرف نهفته است.

برای بیماری که هر روز باید داروی قلب، انسولین یا داروی شیمی‌درمانی مصرف کند، عبارت «فعلاً موجود نیست» تنها یک پاسخ از سوی داروخانه نیست. جمله‌ای است که می‌تواند اضطراب، نگرانی و حتی خطر را به زندگی او وارد کند. در سال‌های اخیر، کمبود مقطعی برخی داروها یا دشواری دسترسی به آنها به یکی از دغدغه‌های ثابت بیماران و خانواده‌هایشان تبدیل شده است. موضوعی که نشان می‌دهد مسئله دارو، بسیار پیچیده‌تر از آن است که تنها با تأمین ارز یا افزایش تولید حل شود.