«نامههایی از تبریز» مدت زیادی از تاریخ مشروطیت را دربرنمیگیرد، ولی بادقت زیاد به ذکر جزئیات وقایع یکی از بحرانیترین ادوار مشروطیت در تبریز میپردازد. این نامهها در بحبوحه یاس و ناامیدی و در روزهای تاریک اشغال روسها نوشته شده است، به بهترین وجهی احساسات نویسنده و محیط آزادیخواه تبریز را برای ما مجسم میسازد. همچنین سند جالبی از همکاری تقیزاده و براون در پیشرفت مشروطیت ایران است.
