برچسب مرحله خودسازی

برای ۵۴ سال در ایران «رژیم»‌ی استقرار یافت که، برغم تأثیرات مهمش بر فرهنگ و سیاست و اقتصاد، هیچگاه «نظام» نشد. در تمامی این دوران حکومت پهلوی اندامی بود که نه کوشید و نه توانست با بافت جامعه‌ی ایرانی پیوند طبیعی برقرار کند و سرانجام جامعه آن را دفع کرد.

دین و دین‌گرایی پیش از تئوری انقلاب اسلامی به‌عنوان یک متغیر مغفول شناخته می‌شد، متغیری که توسط ابرقدرت‌ها آگاهانه و توسط کشور‌های تابعه ناآگاهانه از هندسه‌ی معرفتی خود کنار گذاشته‌شده بود.

اساساً مشکل امروزِ انقلاب محافظه‌کاری است و نه جایگزینی محافظه‌کارِ پیر و جوان. انقلابی‌گری به‌معنای تغییرگرایی، بن‌بست‌شکنی و نماندن پشت سد وضع موجود است.

گام اول خود بیانیه‌ی گام دوم، مخاطب‌شناسی جوانانه‌ی آن است؛ این مخاطب، نیازمند تببین و تفسیر و اقناع بوده و هست و نقش‌آفرینی در این عرصه، متوقف بر عملکرد نخبگان حوزوی و دانشگاهی است.