برچسب مذاکره در کربلا

امام حسین(ع) در حالی «قیام» کرد و بر یزیدِ زمانِ خود «خروج» نمود که قبل از کربلا، «قادر» به مذاکره بود. تاکنون در تاریخ بشریت و حتی در میان اهل سنت، سابقه نداشته است که کربلا را به مذاکره ربط بدهند. باید مدافعین این نظر، پاسخ دهند که تاکنون کدام شخص برای مذاکره امام حسین در کربلا، اشک ریخته است؟

سروش محلاتی در حالی سخن عمر بن سعد فرمانده لشکر یزیدیان را می‌پذیرد و آن را یک اصل تاریخی به شمار می‌آورد که چند سطر قبل طبری به نقل از ابومخنف درخواست امام حسین(ع) برای دیدار با یزید را شایعه و گمان زنی‌های مردم می‌داند و اصل ماجرا را از زبان عقبه بن سمعان بیان می‌کند.

اخیرا و در محافل دانشگاهی، " روحیه انعطاف پذیری یزید در مواجهه با امام حسین" از زبان برخی از روحانیون شیعه، مطرح و نیز شبهه وهابیت مبنی بر توبه یزید و رفتار مناسب یزید با اسرای اهل بیت، ترویج و تبلیغ می شود. در مجلس شام و کاخ یزید، دختر امام حسین، سکینه بنت الحسین، با فریاد خویش جمله ای ماندگار را بر صفحه تاریخ، ثبت نمود تا مدعیان فهم دین و دینداری، در خلوت خویش، عرق شرم بر پیشانی خویش احساس کنند و چنین نپندارند که یزید نیز انعطاف پذیر و قابل مذاکره، بوده است. حال، مجددا، سوالی مطرح می شود: جناب آقای سروش، آیا این بود میزان انعطاف پذیری یزید بن معاویه؟ آیا فرزند و دختر داغ دیده امام حسین، بیشتر می داند یا شما؟ آیا این ادعای شما با سخنان و رفتار یزید، نیز منطبق است؟ هرگز.