برچسب مذاکره ایران و آمریکا

وضعیت پیچیده برجام و روابط ایران و آمریکا؛ بعد از دولت روحانی چه خواهد شد؟

ارنست مونیز" وزیر انرژی سابق امریکا گفته بود تنها ده هفته برای آمریکا به منظور پیشرفت دیپلماسی جدی با ایران وجود دارد. مونیز وزیر انرژی دوره دوم دولت اوباما که در مذاکرات هسته‌ای منجر به برجام در سال ۲۰۱۵ میلادی نقش مهمی داشت، در گفتگو با "سی ان بی سی" می‌گوید: فرصت کمی باقی مانده و دولت بایدن باید هر آنچه می‌تواند را پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در ایران انجام دهد".

ادعای تماس مستقیم عراقچی با ویتکاف؛ مسیری تازه برای توافق؟

تروئیکای اروپایی روز ۲۸ اوت مکانیسم ماشه توافق برجام را فعال کرد و شورای امنیت سازمان ملل روز ۱۹ سپتامبر با رد قطعنامه جلوگیری از بازگشت تحریم‌ها راه را برای بازگشت آنها هموار کرد. این تحریم‌ها قرار است ۲۸ سپتامبر مجددا برقرار شوند. با این حال، یک منبع سیاسی ارشد گفت که تهران نسبت به این که دونالد ترامپ چشم‌انداز خود مبنی بر تسلیم شدن کامل ایران را کنار بگذارد، بدبین است و آن را زمینه‌ساز درگیری نظامی جدید می‌داند.

​«مردم»؛ دستاویز جدید «شیفتگان مذاکره» برای توجیه سازش

​در حالی که افکارسنجی‌های معتبر از بی‌اعتمادی ۸۰ درصدی جامعه ایران به آمریکا و حمایت قاطع از سیاست‌های بازدارنده حکایت دارد، اظهارات عجیب یک نماینده مجلس و ادعای «آمریکایی بودن تفکر اکثریت جامعه»، پرده از ترفند جدید جریان غرب‌گرا برداشت. نادیده گرفتن مطالبه ملی «خون‌خواهی» و تقلیل آن به مانعی بر سر راه توافق، نشان می‌دهد که «شیفتگان مذاکره» برای تحمیل پروژه شکست‌خورده سازش، ابایی از تحریف واقعیت و پنهان شدن پشت نام مردمی که وجود خارجی ندارند، ندارند.

مذاکرات سرنوشت‌ساز ایران و آمریکا در ژنو؛ توافق یا جنگ؟

در آستانه دور دوم مذاکرات ایران و آمریکا در ژنو، سی‌ان‌ان عصر دوشنبه از تقویت چشمگیر توان هوایی و دریایی آمریکا در خاورمیانه با هدف ارعاب تهران و فراهم کردن گزینه‌های نظامی بیشتر در صورت شکست مذاکرات خبر داد. همچنین یک موسسه اسرائیلی از مختصات ۲۵ هدف احتمالی حمله به ایران پرده برداشت.

هزینه‌های «عمومی»، سودهای «خصوصی»! | بازی کثیف سرمایه‌داران برای تحمیل نسخه تسلیم به کشور

محافل قدرت با برجسته‌سازی «هزینه‌های جنگ»، در پی تئوریزه کردن تسلیم در برابر غرب هستند تا خساراتِ اقتصادِ محفلیِ خود را پنهان کنند. در این ساختار، سودهای کلان به‌صورت انحصاری و خصوصی جذب می‌شود، اما تاوانِ فساد، انحصارطلبی و خطای محاسباتی، به‌عنوان «هزینه عمومی» بر دوش جامعه آوار می‌شود تا افکار عمومی از ناکارآمدی داخلی منحرف گردد.