برچسب مذاکرات برجام

کوروش احمد در گفت وگویی تاکید دارد که اگر احیای توافق هسته‌ای حاصل می‌شد طبعاً زمینه برای اینکه روابط رو به رشدی بین ایران و اروپا شکل بگیرد و به دنبال آن مناسبات و رفت و آمد‌های دیپلماتیک افزایش پیدا کند، به وجود می‌آمد. در این صورت کلا روابط ایران و قاره سبز توسعه پیدا می‌کرد و فضای مثبت شکل می‌گرفت.

پس از انتشار خبر تلاش تروئیکای اروپایی و آمریکا برای تصویب قطع نامه ضد ایرانی در نشست پیش روی شورای حکام شاهد برخی اظهارنظر‌ها پیرامون برجام و مذاکرات وین هستیم. مجموعه این شرایط نشان از این دارد که ازسرگیری گفتگو‌های وین و حصول توافق با آینده چندان روشنی همراه نیست.

عده‌ای تا پیش از بهمن۱۳۸۴ ادعا می‌کردند پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت نمی‌رود و اگر هم چنین شود، آن شورا، ایران را تحریم نخواهد کرد. همین عده در مقابل برجام ایستادند و سپس در تدوین و تصویب طرح مجلس یازدهم، فعالانه نقش ایفا کردند و از فروش پهپاد به روسیه تمجید کردند و سرانجام، درباره زمستان سخت غرب، داستان‌ها گفتند.

فارغ از ادعا‌های تهران به نظر می‌رسد که شورای حکام با تحریک آمریکا و تروئیکای اروپایی مجددا عزم خود را برای تصویب و صدور قطع نامه جدید علیه پرونده فعالیت‌های هسته‌ای ایران جزم کرده اند. اما در این بین آنچه تعیین کننده سیر حوادث آینده خواهد بود به واکنش تهران در برابر این قطع نامه باز می‌گردد.

این روز‌ها که آمریکا و اروپا از هر موضوع ریز و درشت داخلی و خارجی برای فشار همه جانیه یه ایران نهایت استفاده را می‌برند اکنون سرفصل تازه‌ای را در این خصوص باز کرده اند. منابع خبری گزارش داده‌اند نفتکشی با پرچم لیبریا سه‌شنبه شب توسط یک پهپاد در آب‌های دریای عمان هدف قرار گرفته است.

از ابتدای دولت رئیسی یک سوال همواره مطرح بوده و آن اینکه رئیس‌جمهور جدید قرار است چه سیاست خارجی‌ای اتخاذ کند و تکلیف مذاکرات برجامی و احیای توافق هسته‌ای چه خواهد شد؟

به موازات همجه‌های رسانه‌ای و نیز تلاش‌های بی وقفیه امریکا در جهت فشار به ایران که بعد جدید و دیده نشده‌ای از دولت بایدن را علیه تهران نشنا داد شاهد اوج گیری تقابل قاره سبز نیز هستیم. در حالی که سه روز متوالی سه شنبه، چهارشنبه و پنج شنبه هفته گذشته ایالات متحده آمریکا دست به اعمال تحریم علیه ایران زد، اورپایی‌ها هم بیکار نبودند و به تبعیت از واشنگتن از هر گونه اقدامی برای فشار به تهران دریغ نکردند

انتخاب یکی از دو گزینه «تقابل» یا «تعامل»، عملا دو مسیر متفاوت و حتی متضاد را برای ایران و آینده پرونده فعالیت‌های هسته‌ای کشور رقم خواهد زد. تا به اینجای کار و از شواهد امر و نیز مواضع مقامات کشور چنین بر می‌آید که تهران به سان دوره‌های پیشین به سمت تقابل، آن هم تقابل تمام عیار پیش خواهد رفت که با توجه به اقتضائات کنونی در کشور می‌تواند تبعات بسیار گزافی را به دنبال داشته باشد