برچسب مدیریت فرهنگی

متأسفانه بسیاری از «مسئولان فرهنگی» ما یا «تعهد» دارند اما «کاربلد» نیستند و یا «کاربلد» هستند اما «تعهد» ندارند/ بعضی از «نمایش‌های روی صحنه» به جایی رسیده‌اند که آدم «خجالت» می‌کشد آن‌ها را ببیند!

سینماپرس: «کوروش زارعی» با با بیان این مطلب که متأسفانه بسیاری از مسئولان فرهنگی ما یا تعهد دارند اما کاربلد نیستند، یا کاربلد هستند اما تعهد ندارند؛ گفت: یکی از مشکلات بزرگ ما در میان بچه‌مسلمان‌ها، چه در سینما، چه در تلویزیون و چه در تئاتر، این است که امروز به اندازه کافی نیروهای متعهد، انقلابی، تحصیل‌کرده و کاربلد داریم، اما سراغ آن‌ها نمی‌رویم و در عوض، به کسانی میدان می‌دهیم که اساساً با ما موافق نیستند، انقلاب را قبول ندارند، نظام را قبول ندارند و رهبری را قبول ندارند. به آن‌ها بودجه می‌دهیم، آن‌ها هم با پول این مملکت کار می‌سازند، اما خروجی کارشان نه به درد کشور می‌خورد و نه آن چیزی است که نظام و انقلاب انتظارش را دارند.

فکر غالب «مردم» در کشور ما «گیشه» است/ کسی دنبال «فیلم فاخر» نمی‌گردد/ «تهیه‌کننده‌ها» به دنبال بازگشت چند برابری «پول» خود هستند و کسی به فکر «فرهنگ کشور» نیست!

سینماپرس: داریوش کاردان پیشکسوت سینما، تئاتر، رادیو و تلویزیون که پس از چهار دهه فعالیت هنری، موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد برای فیلم کوتاه «درست مثل رابین ویلیامز» نوشته و به کارگردانی محسن یوسفی از جشنواره «منا» آمستردام شده، با ابراز خوشحالی از این اتفاق گفت: ای کاش ۳۰ سال پیش این اتفاق را تجربه می‌کردم.

در «سیستم پیچینگ فارابی» همه‌ چیز بر اساس «رابطه» است/ «بنیاد سینمایی فارابی» باید یک قانون مدون و مشخص داشته باشد/ «کاربلدها» کنار رفته‌اند و عده‌ای «نابلد» جای آن‌ها را گرفته‌اند!

سینماپرس: «امیرحسین شریفی» با انتقاد از عملکرد بنیاد سینمایی فارابی و بیان این مطلب که کاربلدها کنار رفته‌اند و عده‌ای نابلد جای آن‌ها را گرفته‌اند؛ گفت: به نظر من، در سیستم پیچینگ فارابی همه‌ چیز بر اساس رابطه است. از طرف دیگر، فیلم‌هایی هم که ساخته می‌شود، اغلب قابلیت پخش ندارند. بسیاری از آن‌ها از نظر من در حد آثار درجه چهار و پنج هستند. این را هم نمی‌شود به حساب سینمای ارزشی گذاشت؛ این اشکال جدی امروز وجود دارد.

در «بازار جهانی سینما» سهم مؤثری نداریم و حضورمان بسیار کمرنگ است/ کسی حاضر نیست به عنوان «رایزن فرهنگی» یا «برنامه‌ریز فرهنگی» برای «سینمای ایران» در «بازارهای جهانی» بجنگد!

سینماپرس: «اسماعیل براری» با بیان این مطلب که کسی حاضر نیست به عنوان رایزن فرهنگی یا برنامه‌ریز فرهنگی، برای سینمای ایران در بازارهای جهانی بجنگد، جایگاهی به دست بیاورد و آن را حفظ کند؛ گفت: فیلم‌های ما به شکل واقعی به بازارهای جهانی عرضه نشده‌اند، هیچ بازار پایداری برای آن‌ها ایجاد نکرده‌ایم و هیچ‌گاه شاهد نبوده‌ایم که مردم در کشوری دیگر با اشتیاق برای دیدن یک فیلم ایرانی در صف بایستند. واقعیت این است که ما در بازار جهانی سینما سهم مؤثری نداریم و حضورمان بسیار کمرنگ است.

درست است که در کشور «مشکل مالی» وجود دارد اما این دلیل نمی‌شود که هر کسی از هر جایی پول‌هایی با منابع نامعلوم وارد «سینما» کند و فقط به دنبال «افزایش عملکرد کاری» باشد

سینماپرس: «ابراهیم اصغری» با تاکید بر اینکه مهمترین رسالت فیلم و سریال‌سازی تاثیر مثبت فرهنگی در جامعه است، گفت: درست است که در کشور «مشکل مالی» وجود دارد اما این دلیل نمی‌شود که هر کسی از هر جایی پول‌هایی با منابع نامعلوم وارد «سینما» کند و فقط به دنبال «افزایش عملکرد کاری» باشد

«رسالت حوزه فرهنگ و هنر» بسیار سنگین است/ در چنین شرایطی اصلاً بحث اصلی «فروش» نیست و بحث انجام یک «مسئولیت ملی» و «رساندن پیام» این آثار به «مخاطبان» است

سینماپرس: «ایرج محمدی» با اشاره به شرایط موجود کشور و بیان این مطلب که در چنین شرایطی، رسالت حوزه فرهنگ و هنر بسیار سنگین است و همان‌قدر که در عرصه مقاومت و توان نظامی باید قوی باشیم، در حوزه فرهنگ و هنر نیز باید قدرت و اثرگذاری داشته باشیم؛ گفت: در چنین شرایطی، اصلاً بحث اصلی فروش نیست؛ بحث، انجام یک مسئولیت ملی و رساندن پیام این آثار به مخاطبان است.

«جمهوری اسلامی» با وجود اینکه یک «رهیافت فرهنگی» دارد اما «دولت‌ها» با «نویسندگان» به‌عنوان «عنصر» مواجه شده تا «شخصیت»/ «وزارت ارشاد » در جریان «جنگ ۱۲ روزه» و حتی در ادامه آن «جنگ رمضان» تقریباً نیمه‌تعطیل یا تعطیل بود!

سینماپرس: «ابراهیم اکبری دیزگاه» با انتقاد از نگاه حاکم بر سیاست‌گذاری فرهنگی در مواجهه با نویسندگان، اظهار داشت: جمهوری اسلامی، با وجود اینکه اساساً یک رهیافت فرهنگی دارد و خود انقلاب هم ماهیتی فرهنگی داشته، اما دولت‌ها در این ۴۷ سال بیشتر با نویسندگانی که در کشور زندگی می‌کنند به‌عنوان «عنصر» مواجه شده تا «شخصیت». نتیجه این رویکرد هم این بوده که یک دوگانه شکل گرفته است؛ نویسندگانی که با جمهوری اسلامی بوده‌اند و نویسندگانی که بر جمهوری اسلامی بوده‌اند. روی این دوگانه هم بسیار تأکید شده، اما در بزنگاه‌های تاریخی، در شرایط بحرانی و وضعیت‌های استثنایی، این دوگانه عملاً کارایی نداشته است.

چرا مدیریت فرهنگی، وضعیت ایران در کن را به شرایط وادادگی رسانده است؟

فیلم ((لرد)) محمد رسول اف که در جشنواره فجر نیز پذیرفته نشد و مجوز اکران را دریافت نکرده است, با سیاه نمایی محض و وضعیت تکنیکی ضعیف به این جشنواره پای گذاشته و تنها به دلیل محتوای سیاسی و سیاه نشان دادن...