برچسب محمد رضا شکرالهی

می‌نویسم:«بوموسی»، بخوانید: «ایران»

بر بال خیال انگیزترین ابرها، بر فراز آسمانی‌ترین نقطه زاگرس و البرز، بر انوار ستاره بارانترین سپهر کویر، بر پهنه فخرآلودترین اطلس قدسی زمین و بر سینه زلالترین، آبی‌ترین و پارسی‌ترین دریای دنیا گذشتم تا به جایی رسیدم که عطر شورانگیز مهرِ میهن را بیش از هر جای دیگر می‌توانم در جای جای تربت مقدسش و در جرعه جرعه هوای پاک شرجیش ببویم.

لالالالاابوموسی

مهتاب سخاوتمندآسمان خلیج فارس،جزیره‌نشینان رابه ضیافت انوارسیم گونش فراخوانده است،درسایه روشن شبانگاهی پاییزی،ازروح حماسی حاکم درفضای این وادی جادویی،سخت لبریزم،تنهاخدامی‌دانددرتباتب این لحظه‌های غرورانگیز،چقدرازرجزهای شورانگیزحماسی برای سرایش شعرپایمردی ملتی سترگ و سرافراز سرشارم.

سفر به قلب تاریخ در کویر، روایتی از خانه عباسیان کاشان

کاشان، شهری کهن در حاشیه کویر مرکزی ایران، نه‌تنها به گلاب و سفال و فرش‌هایش شهرت دارد، بلکه با خانه‌های تاریخی‌اش، تابلویی زنده از شکوه معماری ایرانی–اسلامی را پیش روی بازدیدکنندگان قرار می‌دهد. این شهر با قدمتی بیش از هفت هزار سال، در میان دامنه‌های کوه‌های کرکس و دشت خشک و گرم کویر آرام گرفته است و در دل خود رازهایی از دوران‌های دور، از صفویه تا قاجار، نهفته دارد.