برچسب محمدحسین مهدویان

نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت

در میان بازی‌های اغراق شدۀ بسیاری از بازیگران در سال‌های اخیر که بیش از پیش به سوی نوعی بیان‌گری آشکار ضمن نمایش شدت احساسات، حجم دیالوگ و اغراق در واکنش‌های عاطفی و بیرونی، به‌عنوان معیار اصلی تأثیرگذاری بر مخاطب پیش رفته‌اند؛ این روزها محسن قصابیان در سریال «کلاغ» به کارگردانی محمدحسین مهدویان در نقشِ بهروزی بازی متفاوت از خود ارائه می‌دهد.

ماجرای نیمروز: رد خون؛ فیلمی درباره منافقین یا در مذمت نیروهای خودی؟!

سازندگان این اثر اگر واقعا قصد ساختن ادامه برای ماجرای نیمروز را داشتند، بر پایه همان فیلم و به شکل یک تریلر جاسوسی اما در بستر جنگ به کار می پرداختند اما متاسفانه بگذارید به صراحت بگویم که ایشان قصدشان از ساخت ماجرای نیمروز: رد خون، تخریب چهره نیروهای خودی بود و جذب ترحم مردم برای منافقین.

«کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشه‌ای

تازه ترین ساخته‌ی محمدحسین مهدویان در شبکه نمایش خانگی که پس از سریال چهارفصلی «زخم کاری» دومین سریال تحت هدایت او در این شبکه هم به حساب می‌آید از یک سو فضای تیره و تار آثار سیاسی کارنامه‌ی سینمایی او یعنی دو گانه‌ی «ماجرای نیم روز» و «ماجرای نیم روز ردّ خون» را به خاطر می‌آورد و از سوی دیگر تداعی کننده‌ی دیگر سریال سیاسی شبکه نمایش خانگی یعنی «تاسیان» است که آغازگر قرائتی جدید از مناسبات درونی و بیرونی سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) بود.

درخت گردو و تغییر جهت علنی مهدویان با یک بیانیه سیاسی

آن چه مهدویان در فیلمش روایت کرده حقیقت دارد اما زاویه ای که او برای ارائه حقایق انتخاب می کند و بخش دیگری از واقعیت را می پوشاند، موجب می شود که نتیجه کار تبدیل شود به اثری که تماما ضد امنیت ملی و ضد وحدت کشور است و بیشتر شباهت دارد به آن چه ضدانقلاب کرد در بیانیه ها و سخنرانی هایشان آن ها را مطرح می کنند.

فیلم درخت گردو (2020)

داستان درخت گردو در سه بازه زمانی سال‌های ۱۳۶۶، ۱۳۸۴ و ۱۳۹۵ روایت می‌شود و بر پایه داستان واقعی و تلخ زندگی فردی رنج کشیده اهل آذربایجان غربی، به نام قادر مولان پور در روستای مرزی رش‌هرمه در نزدیکی سردشت ساخته شده‌است؛ قادر و خانواده‌اش درگیر فاجعه بمباران شیمیایی سردشت شدند.

صف‌کشی حاتمی‌کیا و مهدویان مقابل باند فامیلی سینما/ دون‌کیشوت‌های روشنفکری به چه می‌اندیشند؟

دو فیلم شانه به شانه هم پیش می‌روند. اما گروهی از روشنفکران وابسته به جناح حامی دولت بلافاصله پس از اتمام جشنواره به جوسازی علیه این دو کارگردان و فیلمهایشان پرداختند که در روزهای اخیر به اوج رسید.

مسأله این است؛ خداحافظی یا فرار رو به جلو برای حفظ حیثیت؟

چند سالی است رویه ای در میان اهالی سینما راه افتاده که برای فرار از قضاوت، خود را فراتر از داوری ها و جشنواره ها معرفی می کنند. ادعایی که بیشتر به یک فرار رو به جلو می ماند تا آن که ربطی به واقعیت داشته باشد.