برچسب محمدحسین غفوری

درماندگی استعمار در برابر قدرت ملت

شرکت رژی حدود ۲۰۰ هزار از اتباع دولت بریتانیا و مستعمره‌های آن را به‌عنوان کارکنان شرکت به ایران آورد. با حضور آن‌ها، حدود ۱۰۰ هزار مبلغ مسیحی وارد ایران شدند و ضمن بنای کلیسا در مناطق مختلف، دختران ایرانی را نیز به امور پرستاری در بیمارستان‌ها و بی‌حجابی واداشتند.

دین و مسائل امروز

نوع نگاه به جهان هستی یا همان چیزی که از آن تعبیر به «جهان‌بینی» یا «ایدئولوژی» می‌شود، اساسی‌ترین امری است که می‌تواند فهم انسان را نسبت به روزگار و مسائل آن رقم بزند. یکی از شایع‌ترین نگاه‌ها به جهان‌هستی، نگاه تجربی یا حسی است.

عشق پوشیده مدارید که پیدا پیداست!

«خود» یا «من»، مفهومی است که برای همگان آشنا و قابل‌درک و درعین‌حال بسیار اسرارآمیز و دارای لایه‌های پیچیده و ارزشمند است؛ به‌طوری‌که انسان هیچ‌وقت در شناخت خودش به انتها نمی‌رسد و «من» انسان همواره برگ‌های برنده‌ای برای متحیرکردن او در آستین دارد.

برهانی از جنس انسان

اگرچه انسان به‌عنوان اشرف مخلوقات موجودی است که خلقت و بقا و بازگشت او از خدا و باخدا و به‌سوی خداست؛ اما اینکه چگونه بتوانیم خود را بر این حقایق منطبق کنیم و انسان باشیم، بزرگ‌ترین راز هستی است.

خودباوری ملت؛ از حکمت تا مرجعیت

انسان، این گوهر آفرینش و اشرف مخلوقات، همواره در طول تاریخ دچار مشکلات جدی در درون خود بوده است؛ یعنی فارغ از مسائلی که در عرصه‌های اجتماعی گریبان‌گیر او بوده، مسائلی در درون شخصیت و افکار و عادات و تصمیم‌های خود نیز داشته است؛ مشکلات خود با خود.

غافل آن مرد بی‌هنر از زن

وقت آن رسیده که زن را مادر همه زیبایی‌ها ببینیم، الگوهایمان را از پستو بیرون بکشیم، به آن‌ها اجازه زینبی و فاطمی‌بودن بدهیم؛ به‌عنوان‌مثال زندگی و فعالیت‌های بانویی همانند بانو امین را برای زن امروزی تبیین کنیم.

عشق زمینی در دل عارف سیاسی

جهانگیرخان قشقایی اگرچه عنوان آیت‌الله را بر خود نپسندید، حقیقتا آیه‌ خداست؛ نشانه‌ای بر تمامیت اراده الهی و بلندای همت انسانی در مقابل محدودیت‌های ساختگی.

انواع مواجهه با فلسفه داروین

محمدحسین غفوری، پژوهشگر فلسفه در نشست خوانش متون مشاهیر تخت‌فولاد با نگاهی به کتاب «نقد فلسفه داروین» که روز یکشنبه، ۹مهرماه، به همت مجموعه تاریخی، فرهنگی و مذهبی تخت‌فولاد در حوزه علمیه صدر بازار اصفهان برگزار شد، به بررسی دیدگاه‌های علامه شیخ محمدرضا نجفی، مؤلف این کتاب پرداخت.