مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
این فیلم محصول سال ۱۳۹۱، به حوادث سال ۱۳۸۸ میپردازد و در کنار «عصبانی نیستم»، به کارگردانی رضا درمیشیان، به مناقشات دوره ریاستجمهوری محمود احمدینژاد پرداخته که ظاهرا در زمره موضوعات ملتهب قرار گرفتهاند و تا امروز بیشترین نوع سانسور و اصلاحات از جانب سازمان سینمایی دو دولت با خط مشی متفاوت – احمدینژاد و روحانی- بر آنها اعمال شده است.
بازهم بايد تکرار کنم که من در زمينه امیدواری شبيه فيلمم «آشغالهاي دوستداشتني» هستم و اميد و انگيزهاي که گفتيد مثل اميدي است که در اين فيلم وجود دارد. اميدي که براي مردم زماني خودش را در جنبش مليشدن صنعت نفت نشان داد. زماني در انقلاب و بعد در جنبش اصلاحات، اميدي که آخرينبار هم در انتخابات سال ۹۶ خود را نشان داد و اميدوارم به نااميدي و بيتفاوتي مردم مثل بعضي سالهاي گذشته منجر نشود. هرچند با ديدن وضعيت اقتصادي و روحي مردم واضح است که در شرايط سختي هستيم و بايد دولتمردان راهحلي فراتر از گفتاردرماني بيابند.
آقایان خودشان بهتر می دانند که هیچ هیات انتخابی تا حال آشغالهای دوست داشتنی را رد نکرده است! مشکلات آشغالهای دوست داشتنی از جشنواره فجر سال ۹۲ شروع شد که دبیر جشنواره آقای رضاداد کپی امانت فیلم را از داخل کیفشون درآوردند و به چند نفر از اهالی مطبوعات گفتند این فیلم در کیف من می ماند و به هیات انتخاب نشان داده نمی شود! فیلم من در این شش سال هنوز در کیف آقای رضاداد مانده و قفل آن هر سال محکم تر هم می شود!
با حضور این جمع بلافاصله انتخابات دور جدید بدون حضور نمایندگان رسمی برگزار شد! که این امر با اعتراض محسن امیریوسفی رئیس سابق شورای صنفی نمایش بر نبودن نمایندگان رسمی دو صنف سینمائی روبرو شد و امیریوسفی به اعتراض جلسه را ترک کرد. بدین ترتیب شورای صنفی نمایش بدون حضور نمایندگان رسمی شورایعالی تهیه کنندگان و کانون کارگردانان در حضور طباطبایی نژاد در سازمان سینمایی انتخابات برگزار کرد و مرتضی شایسته را به عنوان دبیر شورای صنفی نمایش برگزید!
امیریوسفی خاطرنشان کرد: در آخرین نامه ای که دادیم صراحتا در بند آخر نامه گفتیم جناب آقای علی عسگری اگر سر سریال ها و برنامه های تلویزیونی اتفاق ناگواری برای هر کدام از عوامل بیفتد مسئولیت آن مستقیما به عهده شخص شما و مدیران ارشدی که مسئول سریال ها هستند. متاسفانه به این نگاه دلسوزانه کانون کارگردانان توجهی نشد و حتی از کانون کارگردانان به جرم تشویش اذهان عمومی توسط صدا و سیما شکایت هم شد!
کانون کارگردانان سینمای ایران در اقدامی به موقع و دیق، نسبت به اظهارات یکی از اعضایش درباره جنبش می تو که در نشست مشترک نمایندگان صنوف با رئیس سازمان سینمایی مطرح شده بود، واکنش نشان داد و تاکید کرد استنباطی شخصی بوده و موضع رسمی کانون کارگردانان سینمای ایران نیست. اقدام به موقع کانون کارگردانان که رفتاری حرفهای محسوب میشود، انتظارات جامعه سینما را برآورده کرد و موقعیت این صنف که در کنار تهیه کنندگان یکی از دو صنف تعیین کننده سینما محسوب میشود را نزد افکارعمومی بیش از پیش تثبیت کرد.
من در جایگاه حقوقی هیات رئیسه خانه سینما پاسخی به این تکذیبیه ندارم و ترجیح میدهم مثل همیشه کمیته حقوقی خانه سینما در این مورد صحبت کنند ولی از آنجائی که نام من در این خبر آمده باید بگویم ما در شرایطی در مورد صحت و سقم این احضارها صحبت میکنیم که پروندههای بسیار سنگینتری برای هموطنانم وجود دارد که بسیاری از آنها در زندان هستند ولی در مورد حس واقعی خودم در مورد این خبر باید بگویم از خواندن خبر تکذیب احضارها، استقبال میکنم!
من آقااسفندیار بازیگر خواب تلخ و مُرده شور سِدِه اصفهان، دستم از دنیا کوتاهه ولی حتی الان که دیگه جون ندارم همه جای روحم درد میکنه که از درد جسمی خیلی بدتره چون بقول بزرگی توی زندگی یه زخمهایی هست که مثل خوره روح را میخوره و میتراشه! البته ما مُرده شورها یاد گرفتیم که برای هیچ مُرده ای غصه نخوریم و گریه نکنیم که بتونیم کارمون را بهتر و دقیقتر انجام بدیم تا خانواده ای که عزیزی را از دست داده از دستمون راضی باشه ولی وقتی می بینم که حتی همکارانِ مُرده شورم تو اون چند روز معروف دی ماه، چقدر گریه کردند می فهمم که چه خبری بوده!