برچسب مجسمه سازی

دروازه شیراز برای ما اصفهانی‌ها مکان آشنایی اســــت، درســـت در انـــتــهای چهارباغ‌بالا که امروزه میدان آزادی خوانده می‌شود و تقاطعی است میان چهارباغ و هزارجریب. اما آشناترین عنصر شهری در این نقطه از اصفهان مجسمه کاوه آهنگر است که از سپاهان برخاست و درفش کاویانش را در مقابل ظلم ضحاک برافراشت. سازنده این مجسمه، استاد «ایرج محمدی» است و کاوه همچون فرزندی برای اوست که آن را به اصفهان سپرده است.

خرده‌های آهن و نقطه‌های جوش در ناخودآگاه مرد هنرمند به غلیان درآمدند. سرو، شکفت و خرامان به بوستان آمد. نه اینکه فکر کنید به ساعت اکنون خلق شد، نه. بود! در فرهنگ و تاریخ و اجتماع ایرانی و در دست‌های ناخودآگاه هنرمند پیکره‌ساز صاحب سبک اصفهان، مرتضی نعمت الهی. هنرمندی که سالیان سال است، پیکره‌هایش به پیکر اصفهان پیوند خورده‌اند و حالا، به ناگهان «سروِ مشارکت» او در سرمای آذر که ماهِ آخر پاییز است، در هیبتی به طول چهارمتر، عرض یک متر و بیست سانتی‌متر و وزنی بیش از نیم تن در بوستان مدافعان حرمِ منطقه یک رخ عیان کرده است.

مرتضی نعمت‌اللهی از شناخـته‌شده‌ترین استادان مجسمه‌ساز اصفهان است؛ هنرمندی که سهم چشمگیری در خلق و ارائه مجسمه‌های شهری دارد. نعمت‌اللهی، زاده اصفهان است.

پیشینه مجسمه‌سازی از دوره سنگی یا عصر حجر آغاز شد. قدیمی‌ترین نمونه مجسمه، دو مجسمه بدوی سنگی به نام‌های ونوس برخات رم مربوط به 230 هزار سال قبل از میلاد است.