هر چند که بعید است رویانیان بخواهد گل محمدی را برکنار کند و شخصی چون مایلی کهن را جانشین او کند! سرپرستی هم گزینه خوبی نیست. اگر چه مایلی کهن اعلام کرده حاضر است حتی به عنوان یکی از اعضای تدارکات هم به پرسپولیس کمک کند اما بعید است کنار گل محمدی یا هر سرمربی دیگری، مایلی کهنی را با عنوان سرپرست بگذارند که سال های سال است که سودای سرمربیگری پرسپولیس را دارد.
نام های زیادی مطرح شد. از فرشاد پیوس، مهدی تارتار گرفته تا علی دایی و افشین پیروانی اما هر کدام از این نام ها با مخالفان زیادی همراه بوده است. اما توافق ها در نهایت بر سر چهار اسم بود. حمید درخشان، محمد مایلی کهن، زلاتکو کرانچار و برانکو ایوانکویچ چهار گزینه ای بود که اعضای کمیته فنی تا حدی بر سر آنها به اجماع رسیدند.
این درحالی است که تمامی شواهد و قرائن حکایت دارند که محمد مایلی کهن و حمید درخشان دو شانس اول نشستن بر روی نیمکت سرخ هستند اما چیزی که نامفهوم و رنج آور است به این موضوع بر می گردد که چرا سردار پرسپولیسی ها این همه تعلل می کند و اصلا این تعلل برای چیست؟ چرا که همگان می دانند که تفاوت فنی درخشان و مایلی کهن تا چه اندازه است و کدامیک می توانند کشتی بحران زده پرسپولیس را به ساحل آرامش بسپارد.
گوشش رسیده بود که مایلی کهن یکی از گزینه های بعدی است و به همین خاطر بیرون نشست تا ببیند سرانجام نیمکت سرخپوشان چی می شود و در مورد خداحافظی اش تصمیم جدی تری بگیرد. به هر حال خیلی ها از مشکلات جدی او با محمد مایلی کهن آگاه هستند و تا حدی در این خصوص به او حق می دهند.