دانشجویان برای دانشآموزان
تلاش دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان برای تأمین لوازمالتحریر دانشآموزان نیازمند با هدف کمک به خانوادههای کمبرخوردار، کار خیرخواهانهای است که با نزدیکشدن به سال تحصیلی رقم خورده است.
تلاش دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان برای تأمین لوازمالتحریر دانشآموزان نیازمند با هدف کمک به خانوادههای کمبرخوردار، کار خیرخواهانهای است که با نزدیکشدن به سال تحصیلی رقم خورده است.
صبحهای شهریور، وقتی خانوادهها در تکاپوی خرید لوازم و آمادهسازی فرزندانشان برای سال تحصیلی تازهاند، پای دغدغهای تکراری دوباره به میان میآید: «لباس فرم مدرسه». لباسهایی که قرار است نشانی از یکدستی، نظم و هویت جمعی باشند، اما برای بسیاری از دانشآموزان چندان دلپذیر نیستند.
شهردار اصفهان گفت: کاهش سرفاصله زمان رسیدن مترو منوط به واگنهای جدید است. در این راستا چهار رام قطار جدید خریداری شده و منتظر رسیدن آنها به اصفهان هستیم.
انگار همین دیروز بود که همراه پدرم به دبستان افشار رفتیم و سر کلاس اولی نشستیم که معلمش هنوز که هنوز است مرا که میبیند میگوید: «خبرنگار کلاساولی چطوری؟!»
این روزها تصمیم گرفتهایم با نگاهی تازه سری به کانونها و مجموعههای فرهنگی بزنیم. نه اینکه تاکنون چنین نکردهایم؛ ماهیت این صفحه همواره چنین بوده است، اما این بار میخواهیم در کنار گفتوگو با مسئولان کانونها و مجموعههای فرهنگی و بیان مشکلات و سازوکارهایی که باید برای رفع آنها اتخاذ شود، کمی هم از اعضای کانونها بگوییم.
رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان در نشستی مشترک با شهردار و اعضای شورای اسلامی شهر اراک به سئوالات آنها در حوزه مدیریت شهری پاسخ داد.
قانون هرساله مدرسه دخترم همین است: هیچ دانشآموزی حق استفاده از لوازمالتحریر فانتزی ندارد.
مثل سالهای گذشته با فرا رسیدن ماه مهر و شروع سال تحصیلی، در میان هیاهوی دانشآموزان برای تهیه لوازمالتحریر موردنیازشان، جشن عاطفهها و کمک به دانشآموزان محروم هم به میان میآید. گاهی در این روزها یادمان میافتد که در کنار ما کودکانی هستند با دستان خالی؛ اما با رؤیایی بزرگ که به استقبال کلاسهای درس میروند. «جشن عاطفهها» فرصتی است برای اینکه جامعهای یکدل شویم، فرصتی برای اینکه هر دفترچه، هر کیف و هر مدادی به پلی تبدیل شود میان امید و آینده.