برچسب مانیا

در شرایطی که پرونده هسته‌ای ایران بار دیگر در کانون فشارهای بین‌المللی قرار گرفته و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مسیر پرونده ایران را به سمت شورای امنیت برده است، پاسخ تهران طبیعتاً نمی‌تواند از جنس انفعال باشد.

قرار است برای مقابله با «نفوذ» قانون‌گذاری شود، موضوعی که به گفته سخنگوی قوه قضائیه با استقلال حاکمیت، امنیت ملی و منافع ملی کشور ارتباط مستقیم دارد. اصل ضرورت مقابله با جاسوسی و نفوذ سازمان‌یافته، موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. اما درست در زمانی که طرح مقابله با نفوذ در مجلس در حال پیگیری است، یک پرسش مهم درباره شیوه تدوین آن مطرح شده است: چرا قوه قضائیه، به عنوان نهادی که قرار است بخش قابل توجهی از مواد کیفری این قانون را اجرا کند، در جریان تدوین اولیه طرح نبوده است؟

«هرچقدر قدرت نظامی داشته باشیم، اگر مردم گرسنه باشند، دوام نمی‌آوریم.» این جمله محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس در نشست هم‌اندیشی فعالان اقتصادی ایرانی و عراقی شاید در نگاه اول یک اظهارنظر اقتصادی به نظر برسد، اما در واقع می‌توان آن را از منظری گسترده‌تر، یک گزاره درباره مفهوم «قدرت ملی» دانست؛ گزاره‌ای که در آن، امنیت و توان دفاعی کشور از وضعیت زندگی مردم جدا نیست.

ساعت از ۱۰ صبح گذشته بود که سالن میزبان اهالی رسانه شد، روزی که قرار بود تلاقی نگاه خبرنگاران و پاسخ‌های پاستور باشد. فضای پیش از شروع نشست، بیش از هر چیز رنگ و بوی صمیمیت داشت.

یک جمله حذف‌ شد، چند ثانیه پخش‌نشد و یک مصاحبه ضبط شده قطع شد. همین سه جمله خلاصه برخورد صدا و سیما با سران سه قوه در کمتر از یک ماه گذشته بوده است. همه این اتفاقات باعث شده است تا بار دیگر یکی از قدیمی‌ترین بحث‌های فضای رسانه‌ای کشور به صدر اخبار بازگردد.

یکی از ویژگی‌های منازعات سیاسی در ایران، تقسیم نامتوازن مسئولیت‌هاست. همان جریان‌هایی که سال‌ها از ادبیات تقابل، مقاومت بدون هزینه و بی‌اعتمادی به مذاکره دفاع کرده‌اند، امروز با انتشار اینفوگرافی‌ها و آمارهای اقتصادی، تمام بار گرانی، تورم و آشفتگی بازار را متوجه دولت مسعود پزشکیان می‌کنند.