برچسب مانیا شوبیری

بازی در زمین اسرائیل

در شرایطی که پرونده هسته‌ای ایران بار دیگر در کانون فشارهای بین‌المللی قرار گرفته و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مسیر پرونده ایران را به سمت شورای امنیت برده است، پاسخ تهران طبیعتاً نمی‌تواند از جنس انفعال باشد.

مداخله عدليه در طرح نفوذ

قرار است برای مقابله با «نفوذ» قانون‌گذاری شود، موضوعی که به گفته سخنگوی قوه قضائیه با استقلال حاکمیت، امنیت ملی و منافع ملی کشور ارتباط مستقیم دارد. اصل ضرورت مقابله با جاسوسی و نفوذ سازمان‌یافته، موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. اما درست در زمانی که طرح مقابله با نفوذ در مجلس در حال پیگیری است، یک پرسش مهم درباره شیوه تدوین آن مطرح شده است: چرا قوه قضائیه، به عنوان نهادی که قرار است بخش قابل توجهی از مواد کیفری این قانون را اجرا کند، در جریان تدوین اولیه طرح نبوده است؟

ما هم همین‌طور آقای رئیس‌جمهور

مسعود پزشکیان وقتی در جلسه هیأت دولت خطاب به پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما، گفت «اصلاً صداوسیما را نگاه نمی‌کنم، وقتی می‌بینم اعصابم خراب می‌شود»، شاید نمی‌دانست این جمله برای بخش قابل توجهی از مخاطبان تلویزیون، نه یک اظهارنظر شخصی، که روایتی آشنا از تجربه روزمره آنهاست. رئیس‌جمهور حتی یک گام فراتر رفت و گفت اگر او که «زندگی‌اش را می‌خواهد برای نظام بگذارد، چنین نگاهی پیدا کرده، باید دید مردم چه نگاهی دارند.»

جدال بر سر يک سؤال ممنوعه

ماجرا از يک جمله آغاز شد، جمله‌اي درباره غني‌سازي، اما خيلي زود از غني‌سازي فراتر رفت و به نزاعي بر سر يک مفهوم اساسي تبديل شد: «عقلانيت». محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرايي رئيس‌جمهور، در اظهاراتي گفت: «من اگر بودم و مي‌دانستم آمريکا مي‌خواهد رهبرمان را شهيد کند، دست از غني سازي برمي‌داشتم!... چرا صنايع ما را بزند؟ چرا راه‌هاي ما را بزند؟ چرا پالايشگاه و عسلويه ما را بزند؟ برق زدن، پالايشگاه زدن يعني بيکاري زياد شود... خردمندي اين است که هدفي که مي‌توانيد با کمترين هزينه انجام دهيد...»

سفره مردم؛ ضامن قدرت ملی

«هرچقدر قدرت نظامی داشته باشیم، اگر مردم گرسنه باشند، دوام نمی‌آوریم.» این جمله محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس در نشست هم‌اندیشی فعالان اقتصادی ایرانی و عراقی شاید در نگاه اول یک اظهارنظر اقتصادی به نظر برسد، اما در واقع می‌توان آن را از منظری گسترده‌تر، یک گزاره درباره مفهوم «قدرت ملی» دانست؛ گزاره‌ای که در آن، امنیت و توان دفاعی کشور از وضعیت زندگی مردم جدا نیست.

بی‌تکلف مثل مسعود با خبرنگاران

ساعت از ۱۰ صبح گذشته بود که سالن میزبان اهالی رسانه شد، روزی که قرار بود تلاقی نگاه خبرنگاران و پاسخ‌های پاستور باشد. فضای پیش از شروع نشست، بیش از هر چیز رنگ و بوی صمیمیت داشت.

جنگ‌طلبی روی زمین، پناهگاه زیرزمین

در حالی که جریان‌های تندرو و مدعیان بی‌چون‌وچرای مقاومت در تریبون‌های رسمی، راه هرگونه دیپلماسی، گفتگو و تنش‌زدایی را با برچسب‌های تند مسدود می‌کنند، در عمل سناریوهایی را روی میز می‌گذارند که گویای یک واقعیت تلخ است: «هزینه سیاست‌های جنگ‌طلبانه برای مردم و امنیت برای مسئولان!» 

شکاف میان رسانه ملی و ملت

یک جمله حذف‌ شد، چند ثانیه پخش‌نشد و یک مصاحبه ضبط شده قطع شد. همین سه جمله خلاصه برخورد صدا و سیما با سران سه قوه در کمتر از یک ماه گذشته بوده است. همه این اتفاقات باعث شده است تا بار دیگر یکی از قدیمی‌ترین بحث‌های فضای رسانه‌ای کشور به صدر اخبار بازگردد.