برچسب مانا حبیبی پور

مرور دوباره تراژدی‌ها، اغلب آزاردهنده است اما گاهی فیلم‌هایی بر اساس حوادث واقعی ساخته می‌شوند که ذهن مخاطب را برای همیشه درگیر خود می‌کنند. یکی از مهم‌ترین ویژگی این آثار برداشتن «دیوار چهارم» است؛ مانعی که باعث می‌شود حوادث فیلم را واقعی ندانیم؛ بنابراین مخاطب در این دسته از فیلم‌ها در اوج همزادپنداری و تأثیرپذیری قرار دارد.

همه ما خاطرات شگفت‌انگیزی از انیمیشین های دوران کودکی‌مان داریم، انیمیشن‌هایی که اتفاقاً گاهی اوقات به شدت الهام‌بخش بودند و تاثیرات عمیقی بر زندگی و تفکراتمان گذاشتند. اما بسیاری از این آثار به ظاهر کودکانه بر جنبه‌های تاریکی از زندگی بشر متمرکز می‌شوند. مخاطب یک انیمیشن دلهره‌آور بزرگسالان هستند و متاسفانه بی‌توجهی به این واقعیت و تماشای آن‌ها توسط کودکان، تاثیرات عمیقی بر روح و روان آن‌ها می‌گذارد.

از زمان اوج «استیون اسپیلبرگ» تا به حال هیچ کارگردانی مثل «کریستوفر نولان» بر هالیوود سلطه نداشته. این کارگردان انگلیسی الاصل از فیلم‌های کم بودجه‌ای مثل Memento به سه گانه بتمن رسید و جای هیچ شکی نیست که هیچ فیلم ناموفقی چه از لحاظ بازده مالی چه از لحاظ هنری در کارنامه‌اش نیست.