برچسب ماتریکس

نمادگرایی در هنر هفتم به چه معنایی است؟

قسمت مورد علاقه‌ا‌م از تماشای فیلم‌ها، به بخش‌هایی برمی‌گردد که سعی در واکاوی لایه‌های پنهانی دارم که فیلم‌سازان در آثارشان قرار داده‌اند. فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی، رسانه‌هایی بصری و نمایشی هستند، برای همین می‌شود در آن‌ها نمادهایی قرار داد که بیان‌گر تم داستان‌ باشند. در ادامه‌ی مقاله، با ویجیاتو برای بررسی بیشتر هنر نماد گرایی و انواع استفاده از آن در فیلم‌ها و سریال‌ها همراه باشید.

لارنس فیشبرن درباره بازگشت در Matrix 5 تردید دارد

بازیگر نقش مورفیوس می‌گوید بازگشتش به مجموعه ماتریکس به کیفیت و منطق داستان بستگی دارد و اشاره می‌کند که برای حضور در The Matrix Resurrections هم دعوت نشده بود.

با انتشار خبر ساخت قسمت جدید ماتریکس به کارگردانی درو گادارد (نویسنده‌ی فیلم The Martian) به جای لانا و لیلی واچوفسکی، گمانه‌زنی‌ها درباره بازگشت لورنس فیشبرن به نقش نمادین خود یعنی مورفیوس، دوباره مطرح شده است. فیشبرن در جریان گردهمایی The Matrix Reunion در New York Comic Con 2025 گفت که هنوز مطمئن نیست بازگشتش به این نقش تصمیم درستی باشد:

نمایش بخش‌هایی از فیلم های پرطرفدار جیمز باند، بتمن و ماتریکس جدید؛ خون تازه‌ای در رگ سینمادوستان

نمایش قطعاتی از دنباله فیلم‌های پرطرفداری چون ماتریکس، بتمن و جیمز باند، در «سینماکان»، همایش سالانه صنعت سینمای آمریکا در لاس‌وگاس‌، علاقمندان سینما را در میانه بحران کرونا سر ذوق آورد.

«بازی ماهی مرکب»: لذت سادیسمی ایلومیناتی از نمایش «ماتریکس» به توده‌ها/ آیا نیچه از دیدن سریال نتفلیکس ذوق می‌کرد؟

تصور این که آثاری چون «بازی ماهی مرکب»، آثاری افشاگر و آزادیخواه در تقدیس بشریت و ضربه زدن به حکومت جهانی زرسالاران است، یک «توهم» بزرگ است که از قضاء ایجاد همین توهم جز اهداف اصلی ساخت چنین آثاری است.

خط مونتاژ آژانس مدلینگ نتوانست ماتریکس را نجات دهد!

قسمت چهارم فیلم «متریکس» با عنوان «رستاخیزهای متریکس» (با املاء رایج ماتریکس) به کارگردانی «لانا واچوفسکی» بازنمایی اثری اکشن علمی-تخیلی در سانفرانسیسکو، توکیو و بخش‌های مختلف کیهانی و مجازی، دارای شخصیت‌های مختلف نژادی (سفیدپوست، آفریقایی آمریکایی و آسیایی) است که نمایندگانی از طبقه کارگر، متوسط و ثروتمند در آن حضور دارند.

آیا ما در یک شبیه‌سازی زندگی می‌کنیم؟

می‌توان گفت هیچ یک از این منابع اطلاعات کاملاً قابل اعتماد نیستند و اندازه‌گیری‌های علمی می‌توانند اشتباه باشند یا محاسبات می‌توانند خطا داشته باشند، حتی چشمان ما می‌توانند ما را فریب دهند، مانند لباس مشهوری که در اینترنت غوغا به پا کرد، زیرا هیچ کس نمی‌توانست در مورد رنگ آن به قطعیت برسد.