برچسب قصاص

محمود 24 ساعت پس از جنایت خودش را تسلیم کرد و تحت بازجویی قرار گرفت. او در توضیح ماجرا گفت: «من اتهامم را قبول دارم اما قصدم قتل نبود. پدرزنم یک روز قبل از این ماجرا همراه همسرم به خانه مادرم رفته و با فحاشی و ناسزاگویی او را رنجانده بودند، من می‌خواستم پدرزنم را ادب کنم.»

متهم از همان برخورد ابتدایی با مأموران ادعا کرد قصد کشتن پدر همسرش را نداشته است؛ اما درحالی‌که حمله او با سلاح سرد رفتار نوع کشنده تلقی شد؛ پرونده با صدور کیفرخواست از سوی دادسرای جنایی برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع شد. با درخواست اولیای دم فرشاد به قصاص محکوم شد.

خانواده مرحوم الهه حسین نژاد اکنون می توانند تصمیم بگیرند که از حق خود صرف نظر کرده و گذشت نمایند یا درخواست اجرای حکم قصاص را ارائه دهند.

او پس از بهبودی نسبی در بازجویی‌ها گفت: «هر دو معتاد بودیم و روز حادثه مواد زیادی مصرف کرده بودیم. سر موضوعی که یادم نیست دعوا کردیم و جدا شدیم. حدود یک ساعت بعد او با ظرف بنزین برگشت، بنزین را روی من ریخت که به لباس‌های خودش هم پاشید و بعد فندک زد. هر دو آتش گرفتیم. من زنده ماندم و او فوت کرد.

در ادامه مشخص شد مقتول با مردی در ارتباط بوده که او به‌عنوان مظنون اصلی تحت تعقیب قرار گرفت و چند روز بعد از بازداشت به قتل این زن اعتراف کرد و روانه زندان شد. پرونده وی با صدور جلب به دادرسی به شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. پدر مقتول از جانب خود و نوه‌اش برای قاتل قصاص خواست.

در جلسه دادگاه اولیای دم درخواست قصاص کردند. بعد از دفاعیات متهم قضات وارد شور شدند و بر اساس مستندات پرونده او را به قصاص محکوم کردند.

بدین ترتیب وی از زندان آزاد شد و پایان‌نامه دکترایش را با موضوع رفتارهای پرخاشگرانه و مدیریت خشم ارائه کرد. او که بهترین سال‌های عمرش را به خاطر یک لحظه عصبانیت و کنترل نکردن خشم از دست داده بود، تصمیم گرفت به صورت رایگان و داوطلبانه به بیمارستان‌های روانی برود و به بیماران و خانواده‌هایشان مشاوره بدهد.

پس از آن اردلان به جایگاه رفت و با رد اتهام معاونت در قتل گفت: «من اصلاً در زمان وقوع قتل در محل نبودم و هیچ نقشی هم در ماجرا نداشتم. من نه خصومتی با مقتول داشتم و نه با او درگیر شدم.»