برچسب قرآن

آیا استخاره همیشه درست است؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، استخاره در لغت به معنای طلب خیر کردن از خداوند است. در اصطلاح دینی، استخاره به معنای درخواست راهنمایی از خداوند برای انتخاب بهترین گزینه در مواقع تردید و سرگردانی است.

قرآن چگونه مسلمانان را در برابر هجمه دشمن هدایت می‌کند

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بر ساحل نور عنوان درس‌گفتاری است که می‌کوشد با بیانی ساده، مختصر و کاربردی، مخاطب را با مفاهیم و پیام‌های قرآن کریم آشنا کند. حجت‌الاسلام‌والمسلمین سیدجواد بهشتی، پژوهشگر قرآنی، به شرح و تفسیر یک صفحه از قرآن می‌پردازد و ضمن ارائه ترجمه تحت‌اللفظی، نکات و مفاهیم کلیدی آیات را تبیین می‌کند. آنچه در ادامه می‌آید، خلاصه‌ای از مباحث مطرح‌شده درباره صفحه هفدهم قرآن است.

حسن خلق؛ ساده‌ترین راه برای محبوب شدن در نگاه اسلام

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حسن خلق و گشاده‌رویی از بارزترین صفاتی است که در معاشرت‌های اجتماعی باعث نفوذ محبت شده و در تأثیر سخن اثری شگفت انگیز دارد. به همین جهت خدای مهربان، پیامبران و سفیران خود را انسان‌هایی عطوف و نرمخو قرار داد تا بهتر بتوانند در مردم اثر گذارند و آنان را به سوی خود جذب نمایند.

ایمان انحرافی، خطرناک‌ترین قدرت تخریب در هستی / سقوط به چاه شرک با انحصار غیب؛ چگونه تقلیل دین به برداشت‌های شخصی، کربلا را رقم زد

گروه اندیشه: در ششمین جلسه از سلسله نشست های «چراغی دیگر» به مناسبت ایام شهادت سیدالشهدا (ع)، در کانون رسالت برگزار شد. در این نشست آیت‌الله سید عباس قائم‌مقامی با رویکردی ساختارشناسانه و نقادانه، به تبیین مفهوم ایمان و آسیب‌شناسی آن بر اساس منطق قرآنی پرداخت. قائم‌مقامی با به چالش کشیدن تلقی‌های سنتی، استدلال می‌کند که قرآن برخلاف تصور رایج، یک «ایمان‌نامه» مطلق نیست، بلکه نقدنامه‌ای بنیادین است که ایمان را از طریق روش‌های سلبی و ابطال‌گرایانه پالایش کرده و به مرتبه توحید می‌رساند. او با تکیه بر آیه ۱۰۶ سوره یوسف، بر امکان همزیستی ایمان به خدا با شرک دست می‌گذارد و هشدار می‌دهد که ایمانِ منحرف‌شده و انحصارگرا، به دلیل ریشه داشتن در اختیارات خلیفة‌اللهی انسان، مخرب‌ترین نیروی تاریخ است چنان‌که فاجعه عاشورا نه توسط بی‌دینان، بلکه به دست لشکری از مؤمنان گرفتار در شرک معرفتی و مدعی تقرب به خدا شکل گرفت. در بخش دیگری از این تحلیل، سخنران با تمایز میان مفاهیم «الله» (ذات مطلق و نسبت‌ناپذیر) و «رب» (مرتبه تجلی و نسبت‌پذیر)، منشأ انحراف را تنزل دادن امر مطلق به برداشت‌های محدود، شخصی و رازآمیز افراد می‌داند. از نظر او، پادزهر این انسدادِ مسموم، پذیرش اصل عرفانی «وحدت در کثرت» در ساحت حیات جمعی است؛ جایی که توحید نه در حذف تفاوت‌ها و کثرت‌ها، بلکه در صلح، تفاهم، پذیرش دیگری و ارائه «سلطان مبین» (برهان استدلال‌پذیر و زبان‌پذیر) معنا می‌شود تا دین از ابزار سوءاستفاده‌های بوروکراتیک و توجیه ظلم خارج شود. این گزارش را که توسط روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی تهیه شده در ادامه می خوانید: