وی افزود: در آن زمان انجمنهای اسلامی مشغول فعالیتهای خود بودند و کسی در دانشگاه نبود که واقعاً جوانان را هدایت و تربیت کند و ما ملجأ و پناه دانشجویان شدیم. برای طراحی فعالیتهای وزین، حدود ۱۴ تا ۱۵ مسابقه و برنامه سراسری طراحی کردیم. امکانات مالی بسیار محدود بود اما توانستیم مسابقاتی همچون جشنواره تئاتر، موسیقی، شعر و ادب و قرآن برگزار کنیم، تا سلیقههای مختلف دانشجویان پوشش داده شود. بسیاری از جوانانی که این مسابقات را پیشنهاد دادند، مورد حمایت ما قرار گرفتند و پس از برگزاری اولین دوره، پیشنهاد تشکیل دبیرخانه دائمی و سپس سازمان قرآنی دانشجویان مطرح شد و این ایده اجرایی شد.