برچسب فیلم کودک

سی‌وچهار بار خیال

امسال هم ماه مهر علاوه‌بر اینکه برایمان نوید روزهای خنک و زردی درختان و بازشدن مدرسه‌ها باشد، همراه با شعفی بود که در آن خبر از آمدن دوباره جشنواره فیلم کودک و نوجوان می‌داد، جشنواره‌ای که شهر را با خودش همراه می‌کرد و هر بزرگ‌سالی همراه کودکش، کودک می‌شد. در ایامی که کرونا دل و دماغی برایمان نگذاشته بود، برگزاری جشنواره یادمان آورد که می‌توانیم چشممان را ببندیم و به وسیله خیالی که داریم خودمان را در جایی بگذاریم که دلمان می‌خواهد؛ سرزمینی که بیماری نیست، سرزمینی که هیچ کودکی در آن کشته نمی‌شود، سرزمینی که افراد در آن شاد هستند و همدیگر را دوست دارند. جشنواره فیلم کودک و نوجوان زنگ تفریح جانانه‌ای است که هرسال منتظریم صدایش را بشنویم و به سمتش بدویم.

از کودکانه‌های گذشته تا رؤیای امروز

وقتی نام جشنواره کودک را می‌شنوم، زمانی به یادم می‌آید که شهر رنگ و بوی شادابی و پویایی به خود می‌گرفت. در خیابان‌های اصلی فراخوان جذب داوران و خبرنگاران کودک و نوجوان خودنمایی می‌کرد و خیابان‌ها با المان‌های مربوط به جشنواره کودک تزئین می‌شد.

تداوم برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان بدون فیلم

این وضعیت قاعدتاً مطلوب اهالی سینما و متناسب با شرایط کنونی فرهنگی نیست و مشخص نیست در فضای کنونی سینما که تولیدات سالانه مرتبط با کودک انگشت شمار است، چرا نباید این رویداد را حتی چهار سال یک بار و با دست پر برگزار کرد؟