مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
چقدر همسایه‌هایتان را می‌شناسید؟ آنها را دوست دارید یا ازشان نفرت دارید؟ در زندگی مدرن و آپارتمان‌نشینی امروز، ارتباط همسایه‌ها باهم اهمیتی حتی بیشتر از ارتباطات خانوادگی پیدا کرده است. همجواری و همسایگی با بعضی‌ها آسان است و با بعضی‌های دیگر نه. چنانچه شما هم از دست همسایه‌هایتان عاصی شده‌اید، مطلب بدترین همسایه های تاریخ سینما و تلویزیون مجله مایکت مخصوص شماست. با این مطلب همراه باشید.
فیلم‌های زامبی‌محور معمولا طرفداران خاص و دوآتشه‌ای دارند که حتی گاهی نسخه‌های متوسط آنها را هم با اشتیاق تماشا می‌کنند. زامبی‌دوست‌ها معتقدند که تماشای تلاش انسان‌ها برای زنده ماندن در برابر انبوهی از هیولاهای بی‌مغز و مرده‌های متحرک که گاهی اوقات به کشتار و خونریزی و جویدن گوشت انسان ختم می‌شود و قرار گرفتن در یک موقعیت آخرالزمانی مملو از جنازه‌های زنده ذاتا جالب است. شاید گفتن اینکه زامبی‌ها از میان هیولاهای ترسناک سینما واقع‌گرایانه‌ترند اغراغ‌آمیز باشد، اما قطعا قابل درک‌تر هستند. چرا که وقتی موجودات آلوده به ویروس زامبی را می‌بینیم که می‌توانند هرکسی را گرفتار کنند کمی رنگ واقعیت می‌گیرند. به هر حال، تمام اینها به این معنی است که بسیاری از فیلم‌های زامبی صرفا به دلیل اینکه این هیولاها را در خود دارند جذابند. بنابراین یک فیلم ترسناک زامبی‌محور به ندرت ناموفق از آب در می‌آید. اما حتی اگر از آن دسته طرفدارانی هستید که چشم بسته فیلم‌های زامبی را دوست دارید، بدترین عناوینی که در ادامه نام بردیم نظرتان را عوض خواهد کرد!
اغلب اوقات در هالیوود، بازیگران چنان کار قانع‌کننده‌ای در جان بخشیدن به شخصیت‌های داستانی خود انجام می‌دهند، که طرفداران نمی‌توانند آنها را از همتایان روی‌پرده خود جدا کنند. بسیاری از این ستارگان در فیلم‌ها و نمایش‌های خاطره‌انگیز، تبهکاران و شخصیت‌های بدجنس را به‌خوبی به تصویر کشیده و باعث شده‌اند، که تماشاگران آشکارا آنها را به‌دلیل آثار موردتوجه‌شان تحقیر کنند. از توماس اف. ویلسون که به‌دلیل بازی در فیلم بازگشت به آینده محصول 1985، به‌عنوان یکی از بدنام‌ترین ضدقهرمان‌های سینما با تنفر مردم دست‌و‌پنجه نرم می‌کند، تا آنا گان که برای بازی در نقش اسکایلر وایت در سریال جذاب بریکینگ بد، با هجوم آزاردهنده‌ای از نفرت و توهین مواجه شده‌است. گاهی‌اوقات مخاطبان به‌سادگی نمی‌توانند این مفهوم را درک کنند که این بازیگران، فقط کار خود را انجام می‌دهند.
ممکن است فکر کنیم که انسان‌ها روزی قادر خواهند بود اختلاف‌نظرهایشان را کنار بگذارند و کشتن بی‌رحمانه‌ی یکدیگر را متوقف کنند. اما ازآنجایی‌که تاریخ خود را تکرار می‌کند متاسفانه این ایده قدری بعید به نظر می‌رسد. به‌تصویرکشیدن صورت وحشتناک جنگ قرن‌هاست که در آثار هنری همچون نقاشی‌ها و نمایش نامه‌ها نمود پیدا کرده است و از زمانی که ساختن فیلم آغاز شده، نمایش روایت‌هایی با مضمون جنگ همواره بخشی از آن بوده است. در دوران پس از جنگ جهانی اول، اولین فیلم مهم ضدجنگ، «در جبهه‌ی غرب خبری نیست» (All Quiet on the Western Front) بود که در سال 1930 ساخته شد. این فیلم به‌روشنی به نشان‌دادن عواقب ماندگار فیزیکی و روانی جنگ و سرخوردگی عمیق از این حقیقت که شرکت در جنگ چگونه است پرداخت. هرچند که بیشتر فیلم‌های ضدجنگ ساخته شده محصول ایالات متحده هستند اما می‌توان آثار ارزشمندی از همه‌ی کشورها پیدا کرد.
خارج از حماسه‌های علمی-تخیلی و فیلم‌های ابرقهرمانی، فیلم‌های بلایای طبیعی برخی از بهترین صحنه‌های بزرگ CGI را در سینما دارند که آنها را بسیار هیجان‌انگیزتر می‌کند. نه تنها وحشت از آنچه روی صفحه نمایش می‌بینیم برای بینندگان به اندازه کافی ترسناک است، بلکه ترس اضافی هم وجود دارد که این اتفاقات می‌تواند واقعا برای ما رخ دهد. احتمالاً به این زودی‌ها توسط زامبی‌ها مورد حمله قرار نخواهید گرفت، اما ممکن است در یک سونامی یا زلزله گرفتار شوید. زیر ژانر بلایای طبیعی تقریبا از زمان پیدایش فیلم‌ها وجود داشته است.
فیلم نوآر همچنان یکی از محبوب‌ترین ژانرهای کلاسیک در دنیای امروز است که ابتدا با آثار نمادینی مانند شاهین مالت (The Maltese Falcon)، چراغ گاز (Gaslight) و غرامت مضاعف (Double Indemnity) به شهرت رسید. بین دهه‌های 1940 و 1950، فیلم نوآر در اوج خود بود و با معماهای جذاب و عاشقانه‌های سرنوشت‌ساز توسط فیلمسازان تاثیرگذاری چون جان هیوستون، بیلی وایلدر و استاد تعلیق آلفرد هیچکاک، مخاطبان را مجذوب خود می‌کرد. در حالی که فیلم‌های نوآر حماسی الزاماتی مانند طرح داستانی پیچیده و یک کارآگاه بدبین دارند، اما این شرورهای منحصربه‌فرد هستند که عظمت یک فیلم را نشان می‌دهد.
همین ابتدا برای شما روشن می‌کنیم که تفاوت مینی‌سریال با سریال کوتاه در چیست. هر دوی این سریال‌ها، داستانشان را در تعداد قسمت‌های محدودی به‌طور کامل به‌تصویر می‌کشند. اما مینی‌سریال تعداد قسمت‌های کمتری نسبت به مینی‌سریال دارد. در رقابت‌های استریم، مکس که قبلا با نام HBO Max شناخته می‌شد، به نظر می‌رسد که درباره سریال‌های کوتاه پیشتاز رقابت است. محتوای اصلی این آثار، حداقل در درام، به‌طور قابل‌توجهی بهتر است و فیلم‌نامه‌ها بی‌نهایت جالب‌تر از نمایش‌های نتفلیکس هستند. هرچند این آثار براساس برنامه‌ای مبهم و قانونی نانوشته بازاریابی چندانی ندارد. اما این بدان معنا نیست که مکس باید همیشه برنده شود.
دیزنی، با ساخت انیمیشن‌های جادویی‌اش، همیشه یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان سرگرمی‌های خانواده‌محور بوده است. این شرکت با خلق شخصیت‌های ماندگار و داستان‌های جذاب، جایگاه ویژه‌ای در دل طرفدارانش دارد. اما در مسیر ساخت این فیلم‌ها، گاهی پروژه‌هایی به دلایل مختلف متوقف شده و هرگز به مرحله تولید نرسیده‌اند. در این مقاله، به بررسی شش انیمیشن پرنسسی دیزنی که هرگز ساخته نشدند خواهیم پرداخت و نگاهی خواهیم انداخت به دنیای پشت پرده و دلایل توقف این پروژه‌ها.