برچسب فیلم مادر

پدر سینمای ایران به روایتِ اکرم محمدی/ درس‌های عجیبی از «محمدعلی کشاورز» گرفتم

اکرم محمدی بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون که اخیراً بازی او را در سریال نمایش‌خانگی "زخم کاری" و چندی پیش در فصل سوم "ستایش" دیدیم؛ میهمان «پرانتز باز» رادیو نمایش به تهیه کنندگی و سردبیری مارال دوستی بود. این ویژه برنامه با…

درنگی در فرم، فرهنگ و زیبایی‌شناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی

در باغِ شیداییِ علی حاتمی باید مکث کرد؛ جایی که عطرِ ادب و وارستگی، موسیقیِ کلام، لطافتِ آیین و آراستگیِ پوشش و فرهنگ، تنها زیباییِ ظاهرِ جهان نیستند؛ هرکدام روزنه‌ای‌اند به باطنِ آن.

تلاش برای ارائه تصویری متفاوت از یک مادر

انتخاب «مامان» به عنوان کلمه‌ای صمیمانه‌تر و عامیانه‌تر به جای «مادر» که پژواکی رسمی دارد نشانه خوبی برای ورود به فیلم آرش انیسی است و ظرافت انتخاب نویسنده برای فهم فیلم از دریچه عنوان آن را نشان می‌دهد.مامان بیش از هر چیز تلاش می‌کند تصویری غیرتکراری و به دور از تحمیل رفتارهای کلیشه‌های مادرانه به کاراکتر، به جنبه‌های متضاد شخصیت هم بپردازد. در واقع به مادر فیلم در اولین مرحله به عنوان یک انسان با نقاط ضعفش نگاه کند.

علی حاتمی؛ مردی که ایران را قاب گرفت/ راز جاودانگی سینمای حاتمی

بعضی فیلمسازها قصه می‌سازند، بعضی‌ها تصویر خلق می‌کنند و بعضی دیگر، جهانی می‌آفرینند که بعد از خودشان هم به زندگی ادامه می‌دهد. علی حاتمی از دسته سوم بود؛ فیلمسازی که در عمر کوتاه خود نه‌تنها بخشی از تاریخ و فرهنگ ایران را به پرده آورد، بلکه برای آدم‌هایش زبانی ساخت که هنوز هم از پس سال‌ها، صدایش آشناست. در سینمای حاتمی، تهران قدیم فقط کوچه و بازار و خانه و لباس نیست؛ کلمه است، ضرب‌المثل است، کنایه است، شعر است و آدم‌هایی که حتی سکوتشان هم شبیه ایرانی‌هاست.

چرا سینمای «علی حاتمی» باید تحسین شود؟

طهران، خیابان شاهپور، خیابان مختاری، کوچه اردیبهشت. زادگاهی آشنا برای مخاطبان هزاردستان. مکانی که حاتمی خودش را در آن جای گذاشته و با سرک ‌کشیدن‌های درونی خود به آن مکان تراوشات ذهنی برآمده از زیستش را در آثارش متجلی ‌ساخته است. او دانش‌آموخته دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر بود و حداقل 15 فیلم بلند سینمایی و چندین مجموعه‌ تلویزیونی ساخته ‌است. این کارگردان و فیلمنامه نویس کار هنری خود را با نویسندگی در تئاتر آغاز کرد و نمایشنامه‌های «ساتن»، «قصه حریر»، «ماهی‌گیر»، «حسن کچل»، «چهل گیس» و شهر «آفتاب و مهتاب» را برای تئاتر نوشت و برخی آثار سینمایی‌اش «طوقی»، «سوته دلان»، «حاجی واشنگتن»، «کمال الملک»، «دلشدگان» و یکی از مشهورترین آثار این کارگردان صاحب سبک سینمای ایران سریال ماندگار «هزار دستان» است.