روزنامه یک امر فرهنگی است!
به فرهنگ دو نگاه متفاوت میتوان داشت: گاهی مقصود ما از فرهنگ، چیزی در قبال اقتصاد و جامعه و سیاست است.
به فرهنگ دو نگاه متفاوت میتوان داشت: گاهی مقصود ما از فرهنگ، چیزی در قبال اقتصاد و جامعه و سیاست است.
داستان، همان داستان پیشین است. گفتن از مجموعهها، گروهها و کانونیهای فرهنگی اصفهانی که هرکدام در گوشه و کناری کاری را به دست گرفتهاند؛ فعالیتهایی که شاید بهاندازه اقدامات دولتی و نهادهای رسمی دیده نمیشود؛ ولی درصورتیکه مبتنی بر اصول و معیارهای صحیح باشد و درصورتیکه یک عده جوان مخلص پایکارش باشند، به همان اندازه که نه، شاید حتی بیشتر هم تأثیرگذار خواهد بود.
در امنیت شهرمان شکی نیست. بارها شده که در خلوتی کوچهها و خیابانها قدم زدهایم و چیزی باعث هراسمان نشده. رانندگی کردهایم و مزاحمتی ایجاد نشده. هرچه هم که هست، کمرنگ و انگشتشمار است و همان حس امن و آسایش توی ذهنمان پررنگتر است.
اغلب زمانی که نام روزنامهنگاری به گوش میخورد، ناخودآگاه ذهن به سمت وقایعنگاری یا خبرنگاری سوق داده میشود و انتظار میرود که با مطالبی از این دست روبهرو باشیم.
با اینکه در استانهایی مانند اصفهان، حمایت و توجه آنچنانی به آثار هنرمندان نمیشود، فراخوان نمایش فیلم و عکس «روایت خیال» توجه ما را به خود جلب کرد و بر آن شدیم تا با دبیر این رویداد گفتوگو کنیم.
در بین شلوغیهای مجتمع چارسو، خود را به طبقه پنجم «سینما چارسو»، کاخ جشنواره سینما حقیقت میرسانم. هیاهو و جمعیت خارج از انتظاری وجود دارد. در این بین، به سمت سالن پخش میروم؛ ولی افراد کمی را در سالن میبینم.
چند سالی است با نزدیکشدن به پایان سال میلادی و برگزاری جشن کریسمس، بازار مجادله و تحلیلهای گوناگون داغ میشود. مانند هر پدیده، عدهای موافق و گروهی مخالف گرایش به آن هستند.