برچسب فرهنگ ایران

کتاب «باز هم ایران و گوشه‌هایی از فرهنگ آن» نوشته ژاله آموزگار توسط انتشارات معین به چاپ دوم رسید.

به‌جز قصه‌گویی، خواندن شاهنامه و گرفتن فال با غزلیات حافظ، نَفْس برگزاری شب یلدا به‌عنوان یک‌رسم ایرانی، اهمیت زیادی دارد. چون مردمی که بین گیره‌های مشکلات مختلف ازجمله چالش‌های اقتصادی و گرانی در حال مقاومت هستند، در تلاش‌اند با رفتن به مهمانی‌های شب یلدا و دیدار بزرگترها، هویت ایرانی خود را حفظ کنند. 

اگر به فضای مجازی و حتی برخی جلسات تراپی، روان‌شناسی و توسعه فردی نگاه کنیم، می‌بینیم در بخشی از این فضاها، بر «تنهایی انسان» بسیار تأکید می‌شود. تردیدی نیست در نگاه توحیدی، انسان در نهایت تنها می‌شود و باید با خودش مواجه شود، به وجدان خود رجوع کند و رفتارهایی را که داشته، مورد بازخواست قرار دهد؛ اما «زندگیِ تنهایی» به معنایی که امروز در برخی گفتمان‌ها ترویج می‌شود، زندگی‌ای است که انتهای آن افسردگی و ناراحتی است.

ای بابا! مگر استاد چه گفته؟ انتقاد کرده دیگر! رسیدیم به همان‌سوال تکراری عده‌ای که دوست دارند دور چهره‌های مشهور و سلبریتی را بگیرند و از سفره شهرت آن‌ها برای خود نان و نوایی به هم بزنند! باید به آن‌ها گفت استاد مگر خداست یا مگر معصوم است که اشتباه نکند! اشتباه کرده و اشتباه بدی هم کرده! حتی اگر مدیران ناکارآمد و نالایقی در برهه‌های مختلف، برای مولانا کاری نکرده باشند که حتما هم از این مدیران داشته و داریم و خواهیم داشت، مگر مردم ایران خودشان مرده بوده و مرده اند که مشاهیرشان را فراموش کنند؟