برچسب فاطمه رجب زاده

اگر نگاهی کلی به گفت‌وگوهای ده سال اخیر در حوزه زنان داشته باشیم، اساس و محور صحبت کارشناسان در این راستا، اشاره به نبود زیرساخت‌ها برای حضور اجتماعی زنان است؛ موضوعی که از ابعاد گوناگون می‌توان به آن نگاه کرد و به همین دلیل قصد پرداختن به آن را هم نداریم؛بااین‌حال نپرداختن به موضوع به‌منزله حل‌شدن مشکل نیست.

این روزها تصمیم گرفته‌ایم با عینکی دیگر سری به کانون‌ها و مجموعه‌های فرهنگی بزنیم. نه اینکه تاکنون چنین نکرده‌ایم، که اصلا ماهیت این صفحه چنین بوده است؛ اما این بار می‌خواهیم در کنار تمام گفت‌وگوهایی که با مسئولان کانون‌ها و مجموعه‌های فرهنگی داشتیم، علاوه بر بیان مشکلات و سازوکارهایی که باید برای رفع آن‌ها اتخاذ شود، کمی هم از اعضای کانون‌ها بگوییم.

گوش به گوش شنیده‌ام که در حیاط امام‌زاده شاه میرحمزه خبرهایی هست. هیاهوی دختران تازه به تکلیف رسیده‌ای که می‌خواهند در ایام پربرکت دهه کرامت یکی از متفاوت‌ترین جشن‌های تکلیف شهر را تجربه کنند.

اگر آثار دورکیم را بازخوانی کنیم، یکی از متداول‌ترین مفاهیمی که او به‌کرات بیان کرده، «وجدان جمعی» یا «collective conscience» است؛ مفهومی که اشاره به روحی جمعی در میان مردم دارد؛ به‌طورمثال، ملی‌گرایی احساسی است که به‌طور طبیعی همه مردم یک جامعه آن را مثبت می‌شمارند و درون خود احساس می‌کنند.

نزدیک به یک هفته از آن ماجرا گذشته است؛ از آن روزی که هلیکوپتر حامل رئیس‌جمهور و همراهانش مفقود و پس از آن هم خبر شهادت سرنشینان آن اعلام شد.

حالا که در خرداد 1403 به سر می‌بریم، 9 ماه از عملیات طوفان‌الاقصی و حمله‌های بی‌وقفه رژیم صهیونیستی می‌گذرد؛ 9 ماه از شب و روزهایی که اسرائیلی‌ها آسایش مردم غزه را سلب کرده‌اند و علاوه بر جنایات همیشگی‌شان، روی دیگری از وحشیگری را به نمایش گذاشته‌اند.

به چند ده سال پیش که برگردیم، زمان پدربزرگ و مادربزرگ‌هایمان با رسیدن محرم، محله‌ها و کوچه‌ها رنگ عوض می‌کردند.

چند سال پیش بود که برای نخستین بار رویدادهای حجاب و عفاف به‌طور وسیع در شهرهای مختلف برپا شد و به دنبال آن اقتصاد و فرهنگ متفاوتی در این زمینه ایجاد شد.