برچسب عملیات کربلای 5

شروع جنگ تحمیلی پای شهید غلامرضا رهبر را به جبهه باز کرد تا بعد‌ها از او به عنوان مبدع شیوه خبرنگاری جنگ در ایران یاد شود. او به عنوان نماینده صداوسیما و هماهنگ‌کننده اکیپ‌های خبری صداوسیما به مناطق جنگی اعزام می‌شد

کسی که اوایل می‌ترسید و ضعف نشان می‌داد، کم کم تبدیل به یک شیرمرد می‌شد. این روند تکاملی قشنگ است. وگرنه کسی که هیچ ترسی در وجودش نداشته باشد انسان نیست. آدم می‌ترسد، دچار احساسات می‌شود، خوف می‌کند و...، اما عاقبت از پس این ترس‌ها برآمدن و جا نزدن هنر رزمنده‌ها بود

محمدعلی در مناطق جنگی مخصوصاً در حمیدیه اهواز با پای برهنه راه می‌رفت. وقتی علت را از او می‌پرسیدند، می‌گفت خون‌های زیادی در این صحرا ریخته شده است! این خاک حرمت دارد

یکی از همرزمانش می‌گفت حسین کاغذی به همراه داشت که در آن گناهان کبیره را جدول‌بندی کرده بود. اگر گناهی مثل دروغ، غیبت، تهمت و... از او سر می‌زد، در مقابل آن گناه خطی می‌کشید و هر شب به محاسبه اعمالش می‌پرداخت. نماز شبش هم ترک نمی‌شد. با اینکه سن کمی داشت، اما در جهات معنوی از خیلی‌ها جلوتر بود

منطقه بین پاسگاه بوبیان تا اروند از کانال‌های زوجی، سیم‌خاردار و میدان مین پوشانده شده بود. اگر از این منطقه نفوذ ایجاد می‌شد می‌توانستیم از این رخنه نیرو‌های دیگر را وارد کنیم و توسعه وضعیت بدهیم. ارتش صدام بین یگان‌های ارتش با سیم‌خاردار فاصله انداخته بود تا اگر از یک نقطه شکست خوردند نتوانیم توسعه وضعیت بدهیم

وقتی خبر شهادتش آمد ما در بحبوحه عملیات بودیم. بچه‌ها می‌گفتند چطور خبر را به آقای غلامی برسانیم که گفتم خودم می‌روم و خبر را می‌رسانم. غلامی در یک بنه‌ای بود. آنجا رفتم و گفتم فلانی جمع‌وجور کن برگرد تهران که خیلی کار داری. حدس زد منظورم چیست و گفت پدرم شهید شده است. گفتم بله و الان در تهران به وجود شما نیاز دارند

عملیات کربلای ۵ بود، عراقی‌ها با دوربین دید در شب می‌توانستند تحرکات امدادگران ما را ببینند، ولی انگار خداوند چشمانشان را کور کرده بود، چون به طرف هیچ یک از نیرو‌های ما که در حال آوردن و حمل مجروحان بودند، شلیک نکردند.