برچسب علی رئیسی

استاد محمود فرشچیان را باید هنرمندی دانست که در آسمان نگارگری ایران، ستاره‌ای یگانه و ماندگار است. او نه تنها میراث‌دار هنر کهن ایرانی است، بلکه در پرتو ذوق، خلاقیت و بینش توحیدی خود، به این هنر جانی تازه بخشید.

آسمان آبیِ شهر، این بار نه با قلم‌موی آبیِ استاد، که با اشک‌های بی‌اختیارِ عاشقانش نقاشی شده بود. دیروز اصفهان، نه یک هنرمند، که پدری مهربان را بدرود گفت؛ پدری که روحش با رنگ‌ها عجین بود و قلبش با تپش‌های هنر می‌تپید.

معلم بودن به معنای صاحب علم بودن نیست! گاهی اوقات اساتید زیادی را می‌بینیم که سواد بی‌نظیری دارند، اما هرگز معلم خوبی نیستند. معلم کسی است که بتواند سواد خود را به دیگری انتقال دهد.

هفت روز از درگذشت پیرمرد با صفای هنر ایران زمین گذشت؛ مردی که با دستان هنرمند خود توانست حافظه دیداری مردم شهر خود و حتی سایر فرهنگ‌ها و نواحی گوناگون را پر از رنگ معنویت سازد.

هنر خوشنویسی همچون هنری مادر است که رشته‌های هنری گوناگون از دامان آن رشد کرده‌اند. اصفهان یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های تاریخی خوشنویسی بوده و در قلب خود گنجینه‌ای اصیل از این هنر را نگه داشته است.

همیشه از دست‌ دادن بزرگان و اساتید عرصه فرهنگ و هنر برای شاگردان، مردم و هنردوستان و هنرمندان اتفاقی تلخ است. همین چند وقت پیش بود که مردم اصفهان پیکر استاد فرشچیان را روی دستان خود تشییع کرده و این چهره دوست‌داشتنی را سوی آرامگاه خود بدرقه کردند.

همیشه همه علاج‌ها در وطن نیست! گاهی در شرایطی مانند هفته‌های گذشته که سرزمین ما در یک جنگ تمام عیار و چند جانبه قرار گرفت، یک تبیین جهانی هم لازم بود تا بتوان موضوعات داخل کشور را برای مردم و جوامع جهانی روشن کرد. اما لازمه این تبیین چه بود و چرا این بار هم کاریکاتور وارد میدان شد؟