برچسب علیرضا وثیق‌پور

عطایی، آیینه عبرت فدراسیون فوتبال؟

ورزش در ایران دو قطبی‌های مختلفی دارد که فوتبال و حاشیه‌هایش حتماً یک سر قطب قرار دارد. حالا آن سر قطب روزی می‌تواند کشتی باشد و مقایسه افتخارات ورزشکارانش باهم یا روزی دیگر فوتبال ساحلی باشد و بازیکنان بی‌ادعایش و یا روزی، مقایسه فوتبال ملی و والیبال ملی. دوگانه آخری جنس متفاوتی نسبت به سایر دوگانه‌ها دارد.

امیدِ امید به امید

هر چند بازی‌های اخیر تیم‌ملی فوتبال کشورمان در مسابقات کافا چنگی به دل نزد و نگرانی‌ها بابت آینده تیم ملی را بیشتر کرد؛ اما در دل این ناامیدی بزرگ بالاخره چشممان به جمال تیم امید روشن شد.

حال مردم با ورزش خوش است

حال خوشی که از والیبال نوجوانان و جوانان شروع شد. با تیم‌ملی بسکتبال و تکواندو جوانان ادامه و با کشتی و والیبال در حال اتمام است. چرا اتمام؟ چون تقریباً در اکثر رشته‌ها فصل ملی در حال پایان و فصل باشگاهی در حال آغاز است.

تنوع جغرافیایی؛ روشن‌ترین خاموشی فوتبال ایران

با اندکی جست‌وجو، می‌توان دید که از هر دری می‌توان در مورد فوتبال در مملکت خود حرف بزنیم؛هم می‌توانیم از بازی‌های ضعیف تدارکاتی تیم ملی گله کنیم، هم از داغ نشدن تنور لیگ‌برتر و بازی‌های ضعیف تیم‌های پرهزینه.

تمام قوا برای تورنمنتی غیرمهم

همه والیبال دوستان این روزها منتظر رخ‌دادن معجزه برای بازگشت صابر کاظمی به زندگی هستند. شرایط این ستاره دوست‌داشتنی به‌نوعی است که مردم ترجیح می‌دهند همچنان حرص انتخاب‌های غلط او در انتخاب تیم و چرایی دوری از تیم ملی را برای او بخورند تا اینکه این بازیکن جوان را روی تخت بیمارستان و در مبارزه میان مرگ و زندگی ببینند.

چراغ خاموش در مسیر جام‌جهانی

هر چه جلوتر می‌رویم و به روزهای شروع جام‌جهانی 2026 در سه کشور آمریکای شمالی (کانادا، آمریکا و مکزیک) نزدیک‌تر می‌شویم؛ اخبار فوتبالی رنگ‌وبویی با طعم جام‌جهانی می‌گیرند.