برچسب عبدالله باکیده

صلیب طلایی 1371

گروهي رزمنده كه براي يافتن «جعبه سياه» مأموريت دارند درمحاصرة دشمن قرار مي گيرند و شكست مي خورند. گروهي ديگر به محل اعزام مي شوند كه رهبري آن به عهده ي برادر فرمانده ي گروه قبلي است. موقع عبور از پرتگاهي كه ميان دو صخره قرار گرفته است و با سقوط يكي از افراد گروه به قعر دره، به ناچار گروه به دو دسته منشعب مي شود. دسته ي سه نفري كه از گروه اصلي جدا شده در محاصره ي عراقي ها قرار مي گيرد و به جز جواني مسيحي به نام داويد دو نفر ديگر كشته مي شوند. اعضاي گروه اصلي پس از جنگ و گريز به محل كشته شدن همرزمان خود مي رسند و اثري از داويد نمي يابند. سعيد سرباز جواني كه دوست داويد است، صليب طلايي همرزمش را به گردن يك افسر عراقي مي بيند. گروه اصلي به محلي مي رسد كه گروه قبلي آن جا را علامت گذاري كرده است. تعدادي از اعضاي گروه در درگيري كشته مي شوند و سعيد و داويد نجات مي يابند.

تو را دوست دارم 1378

سياوش چند سالي است كه در تركيه زندگي مي كند و با يك زن بي پناه ترك ازدواج كرده است. روزي براي همسرش مي گويد كه چند سال پيش قصد داشته كه به ايران بازگردد اما چون روي رفتن را نداشته به خانواده اش نامه اي دروغين مي نويسد مبني بر اينكه سياوش در يك تصادف در آمريكا جان باخته است ولي حالا سياوش قهرمان رشته بكس در تركيه است و بعد از تحمل سختي هاي زياد قصد دارد بكس را كنار بگذارد و كار راحت تري پيدا كند. گروهي دلال كه از طريق شرط بندي روي بكس بازان كسب درآمد مي كنند، او را تحت فشار قرار مي دهند. همسر سياوش طي تماس خود به ايران از برادر سياوش كمك مي گيرد. امير برادر سياوش به تركيه مي رود و بعد از نجات او از دست خلافكاران او و همسرش را به ايران مي آورد.

تا زمانی که سینمای ما «تغییرات اساسی» در فرهنگ و محتوا نداشته باشد امید چندانی به نمایش و «اکران جهانی» نداریم

سینماپرس: «عبدالله باکیده» با انتقاد از وضعیت و شرایط صنعتی سینمای کشور گفت: تا زمانی که سینمای ما تغییرات اساسی در فرهنگ و محتوا نداشته باشد، امید چندانی به نمایش و اکران جهانی نداریم و تنها باید به موفقیت‌های داخلی بسنده کنیم. همچنین که دیدید، فیلم‌هایی که به فرهنگ اصیل ایرانی پرداخته‌اند، با استقبال خوبی مواجه نشده‌اند.

نسل آینده نیاز دارد تحلیلی درست از «جنگ دوازده روزه» دریافت کند نه اینکه فقط به چند تصویر محدود شود/ تمام تصاویری که از این ۱۲ روز در دست داریم تنها تصاویر انفجارها است!

سینماپرس: «عبدالله باکیده» با بیان این مطلب که اگر وقایع ۱۲ روزه اخیر هم با نگاه تحلیلی وارد سینما شود، می‌تواند به یک اثر جاودانه و سند تاریخی برای همه دوران سرزمین ایران تبدیل شود؛ گفت: اگر بخواهیم این تجربه را به نسل آینده منتقل کنیم، باید مراقب باشیم اشتباهی که درباره جنگ ۸ ساله رخ داد، تکرار نشود. متأسفانه در زمان جنگ دوازده روزه، وقتی ما خواستیم دوربین به دست بگیریم و فیلم ثبت کنیم، به دلایل امنیتی اجازه داده نشد. بنابراین تمام تصاویری که از این ۱۲ روز در دست داریم، تنها تصاویر انفجارهاست که با گوشی‌ها ثبت شده است. این‌ها صرفاً یک وقایع‌نگاری تصویری هستند. در حالی که نسل آینده نیاز دارد تحلیلی درست از «جنگ دوازده روزه» دریافت کند نه اینکه فقط به چند تصویر محدود شود.