برچسب طیب حاج رضایی

بر راست ودروغ داستان‌هایی که از پدرش می‌گفتند، بسا حساس بود. من این را در روز‌هایی در یافتم که به کار تدوین ویژنامه نشریه شاهدیاران برای طیب بودم.

وجود آدم‌هایی مانند او در ادوار گوناگون تاریخ، به ما می‌گوید: که انسان تا لحظه مرگ، در خور انتخاب‌های خوب است و می‌تواند دفتر حیات خویش را به عاقبت به خیری ببندد. خدایش رحمت کند.

تمامی آنان که تهران دهه ۳۰ را درک کرده‌اند، از اهتمام طیب حاج‌رضایی به برگزاری عزاداری حسینی (ع) خاطرات متنوع و شیرینی دارند. برای آنان جالب بود که دعواگیر شهر، اینچنین در روز‌های محرم سیاهپوش می‌شود، تکیه می‌بندد و اطعام می‌کند. فصل پایانی و تعیین کننده حیات وی نیز در محرم ۱۳۴۲ روی داد، آنگاه که او انتخاب کرد تا تصویر امام خمینی را در تکیه‌اش نصب کند و سخنران هیئتش، در انتقاد از رژیم شاه بگوید