برچسب شیما اولیایی

ژانر نوآر (نوآر واژه ای فرانسوی به معنای سیاه) بعنوان یک ژانر اصلی از دهه ۱۹۴۰ پدیدار گشت. این ژانر که از سبک اکسپرسیونیسم نشات می‌گیرد و ریشه در داستان‌های پلیسی سخت‌دلانه دارد، بعد از جنگ جهانی دوم و در دنیایی که آدم‌های آن سرشار از احساس ناامنی و خشم نسبت به یکدیگر بودند، بوجود آمد. نوآر مانند هر ژانر دیگری ویژگی‌های ژانری مختص خودش را دارد. فضایی تیره و تار، مردانی ضعیف و شکاک، زنانی اغواگر و تاثیرگذار، کنتراست بالا در سایه روشن و دارای پایانی ناکام و شخصیت‌هایی شکست‌خورده است. می‌توان ولز را پدیدآور ژانر نوآر قلمداد کرد. فیلم همشهری کین اثر وی با میزانسن تیره و ژرف، استفاده اکسپرسیونیستی از سایه و تلفیق نورپردازی سایه روشن و فیلمبرداری با عمق میدان زیاد، مهمترین گذرگاه ژانر نوآر است. پس از وی مضامینی چون ضعف مردان، خیانت و جنایت‌پیشگی زنان، سیاهی بصری، وضعیت‌های اضطراب‌آلود، دیالوگ‌های کنایی و غیره توسط فیلمهایی مانند «غرامت مضاعف» بیلی وایلدر، «در مکانی دور افتاده» نیکلاس ری، «مرد عوضی» آلفرد هیچکاک و «بوسه مرگبار» رابرت آلدریچ در نوآر گنجانده شدند و آن را در دهه های ۴۰ و ۵۰ میلادی به نقطه اوج خود رساندند.

بیست سال از حمله تروریستی یازده سپتامبر می‌گذرد. اما ابهامات پیرامون آن هنوز هم چگونگی وقوع این حادثه را در هاله‌ای از سوالات بی‌جواب مخفی می‌کند. با این حال سینما سعی دارد با ارائه تصویری از آن روز تراژیک به شما برای داشتن درکی بهتر از مردم تحت فشار یک مصیبت ملی، کمک کند. امروز ما هفت فیلم درباره این واقعه سهمگین و پیامدهای آن به شما معرفی می‌کنیم. برخی از این فیلم‌ها تخیلی هستند. برخی از رویدادهای واقعی الهام گرفته یا بر اساس آن‌ها ساخته شده‌اند. در نهایت همه این آثار سعی می‌کنند به گونه‌ای بینشی دقیق‌ترنسبت به روزی که تاریخ آمریکا را به قبل و بعد از خود تقسیم کرد، به شما ارائه دهند.