پایگاه هوایی همدان با تهران فاصله زیادی نداشت؛ امکان جذب عناصر مستعد و قابل اعتماد از رژیم سابق در آن وجود داشت، خارج از شهر همدان بود و این پایگاه قلب عملیات هوایی در مقابل تجاوز هوایی رژیم بعث عراق تلقی میشد.
اسفند ۵۸، بنیعامری از عناصر کودتا راهی پاریس شد؛ پیش از این سفر میان دستاندرکاران خارجی کودتا مبنی بر انجام آن یا صدور مجوز به صدام برای تجاوز به ایران، شک و تردید وجود داشت که در نهایت بدنبال سفر بنی عامری به پاریس، اولویت و تقدم به انجام کودتا داده میشود.
خبر میدهند که دوباره مردم جلوی پایگاه جمع شدهاند. سرلشکر رشید باز هم میرود و میگوید «دیگر چه شده؟ گفتم که کودتایی در کار نیست». مردم در پاسخ به او گفتند «ما آمدیم زن و بچه و خانوادههای پرسنل پایگاه چهارم شکاری را به زیر چتر خودمان ببریم و آنها به شهرستانهایشان بفرستیم تا خلبانان و پرسنل پایگاه با فراغ بال و خیال راحت، کار خودشان را انجام دهند.
شهید نوژه انسانی بسیار محترم، خانوادهدوست، انقلابی و باشخصیت بود. وقتی که انقلاب به پیروزی رسید، شهید نوژه با توجه به سوابقی که داشت میتوانست معاون عملیات پایگاه سوم شکاری شود.